Í ljósi umræðu dagsins er rétt að minna á eftirfarandi aðgerðir af hálfu þjóðkirkjunnar undanfarin misseri varðandi kynferðisbrot og hvernig má koma í veg fyrir þau á vettvangi kirkjunnar.
- Fagráð um kynferðislegt ofbeldi hefur verið starfandi innan kirkjunnar 12 ára skeið. Fagráðinu er ætlað að móta verklag fyrir starfsmenn kirkjunnar um það hvernig eigi að bregðast við þegar slík tilkynning berst um kynferðisbroti af hendi annars starfsmanns og hafa umsjón með að ferlinu sé fylgt.
- Starfsfólk í barna- og æskulýðstarfi hafa starfað á grundvelli Siðareglna og heilræða undanfarin ár þar sem sérstaklega er tekið á því hvar mörk liggja gagnvart börnum og unglingum.
- Kirkjuþing 2009 samþykkti siðareglur fyrir allt starfsfólk og vígða þjóna kirkjunnar. Þar segir:
7. Misnota aldrei aðstöðu sína eða ógna velferð skjólstæðings, svo sem með óviðeigandi hegðun, orðfæri, viðmóti, kynferðislegri eða annars konar áreitni.
8. Minnast þess að mörk einstaklinga eru mismunandi, svo sem að snerting getur auðveldlega misskilist eða valdið óþægindum.
9. Stofna ekki til óviðeigandi sambands við skjólstæðing og að óheimilt er að ráða fólk til starfa til að sinna börnum og ungmennum …sem hlotið hafa refsidóm vegna kynferðisbrots.” - Í samræmi við siðareglurnar er nú að fara af stað átak þar sem allir starfsmenn kirkjunnar verða beðnir um að samþykkja að skoða megi sakaskrá þeirra m.t.t. kynferðislegs ofbeldis.
- Verið er að gefa út bækling Kristnar kirkjur á Íslandi taka afstöðu gegn misnotkun og ofbeldi í hvaða mynd sem er.
- Um árabil hefur kirkjan stutt starfsemi Stígamóta og Kvennaathvarfsins.
- Kirkjan hefur tekið skýra afstöðu gegn ofbeldi gegn konum og börnum.
Þá er einnig rétt að minna á fundargerð kirkjuráðs frá 19. júní 2009:
„Kirkjuráð tekur undir orð biskups Íslands á prestastefnu 2009 og biður þær konur og börn sem brotið hefur verið á af hálfu starfsmanna og þjóna kirkjunnar fyrirgefningar á þeirri þjáningu og sársauka sem þau hafa liðið.”
Þá má minna á orð biskups Íslands í setningarræðu Prestastefnu 2009:
„Kirkjan er aðili að stefnumörkun alþjóða kirkjusamtaka um virka mótspyrnu gegn kynbundnu ofbeldi. Kirkjan á ekki að sýna neitt umburðarlyndi í þessum efnum! Biskupsstofa stóð fyrir því að rit lútherska heimssambandsins, „Kirkjan segir Nei við ofbeldi gegn konum,“ var þýtt og gefið út og kynnt um land allt. Ég mæli með því að prestar kynni sér þetta rit og kynni það í söfnuðum sínum. Þetta er verkefni sem verður ávallt að vera á dagskrá.
Siðareglur Prestafélags Íslands geyma ákvæði um kynferðislega áreitni. Kirkjuþing hefur sett starfsreglur um meðferð kynferðisbrotamála í kirkjunni. Settar hafa verið siðareglur og heilræði fyrir starfsfólk í barna- og æskulýðsstarfi. Við verðum að taka mark á þessu og fylgja eftir í starfi kirkjunnar!”
Það er altént ýmislegt að gerast innan kirkjunnar þegar kemur að því að vera á varðbergi gagnvart kynferðislegu ofbeldi. Hvenær hins vegar er nóg gert er annað mál. Það má segja að eitt alvarlegt mál er einu máli of mikið. Hins vegar verða menn ávallt að halda vöku sinni. Og þar er kirkjan ekki ein á báti heldur allar þær stofnanir og félagasamtök þar sem ofbeldi getur átt sér stað. Þar gæti það starf sem hefur verið unnið innan kirkjunnar síðustu misseri verið öðrum fyrirmynd.
