Eitt af þeim málefnum sem rædd hafa verið á stjórnarfundi Lúterska heimssambandsins sem nú stendur yfir í Bogota í Kólumbíu eru málefni samkynheigðra. Innan sambandsins umræða og afstaða til samkynhneigðar mjög ólík milli landa og kirkna. Þar eru kirkjur sem koma frá löndum þar sem samkynhneigð er bönnuð samkvæmt lögum og einnig kirkjur samþykkja og hjónaband samkynheigðra. Tilgangur þessa umræðu er ekki að komast að sameiginlegri niðurstöðu heldur að ræða saman. Þessi umræða er mjög mikilvægt og stórt skref í starfi sambandsins. Fundurinn í var lokaður og án áheyrnarfulltrúa sem segir mikið um á hversu viðkvæmu stigi umræðan er.
Í síðastliðinni viku voru samþykkt lög í Danmörku sem fela í sér að hjónaband samkyhneigðra nýtur sömu stöðu og gagnkynhneigðra. Á sameiginlegum fundi fulltrúa Norðurlandanna í í fyrradag kom fram að þróunin virðist vera svipuð, Sænska kirkjan var fyrst til að viðurkenna hjónaband samkynhneigðra, við komum fljótlega í kjölfarið og nú eru norska og danska kirkjan að koma í humátt á eftir. Finnska kirkjan sker sig úr þar sem umræðan er komin mun styttra og sterkari andstaða við kirkjulega hjónavígslu en í hinum löndunum.
Antje Jackelén biskup í Lundi lýsti því hvernig ótti sumra við hrun kirkjunnar eftir ákvörðunina hefur reynst ástæðulaus, eftir töluverð átök og hvassa umræðu hefur komist jafnvægi á og þeir prestar sem ekki vilja vigja samkynhneigð pör eru ekki neyddir til þess en þeim ber skylda til að vísa á prest sem er tilbúinn til þess að taka þjónustuna að sér.
Visslega eru ólíkar áherslur og skoðanir innan kirknanna eins og við þekkjum í okkar samhengi og þegar málið er rætt í stóru samhvengi Lútherska heimssambandsins er ljóst að mennnigarmunur gerir málið enn viðkvæmara og flóknara. Ljóst er að áhersla verður lögð á að varðveita einingu Lútherskra kirkjna og allir aðilar hvattir til að hlusta vel á ólík sjónarmið og reynt að halda umræðunni þannig að enginn fari sár frá borði.
Gefið var út yfirlit um þær umræður sem áttu sér stað og þar komu fram að afstaða aðildarkirkna sambandsins er ólík og það voru nokkur atriði sem stóðu upp úr. Þjóðfélags aðstæður og samfélagsgerðir eru gjörólíkar í þeim löndum sem Lúterskar kirkjur starfa. Umræða um samkynhneigð er bönnuð með lögum sumsstaðar. Umræða um kynlíf þykir óviðeigandi annarsstaðar. Svo eru það samfélög sem hafa tryggt full lagaleg réttindi samkynhneigðra. Gagnkvæm virðing er því lykilatriði eigi eining að haldast og umræðan er mikilvæg. Reynsla getur breytt skilningi og afstöðu.
