Nýtt efni á trú.is

Í einni vinsælustu bíómynd vetrarins, Avatar, heilsast Na´avi fólkið með kveðjunni: ,,Ég sé þig “. Þetta er falleg kveðja sem felur í sér viðurkenningu á þeim sem heilsað er og gefur í skyn virðingu og náin tengsl.

Við þekkjum öll einhvern sem sorgin hefur sótt heim, hvort sem það nú er nýlega eða fyrir einhverju síðan. Kannski er það einhver ættingja okkar, vinur eða kunningi. Og við skulum ekki gleyma börnunum

8. mars er ár hvert helgaður konum út um allan heim og réttindum þeirra. Í rúm hundrað ár hafa stofnanir, félagasamtök og kirkjur notað þennan dag til þess að draga athyglina að framlagi kvenna til samfélagsins og varpa ljósi á þætti sem hindra fullt jafnrétti kynjanna. Í ár er yfirskrift dagsins Jafn réttur, jöfn tækifæri, jafnar framfarir.

Ég var að fara á verkstæði með bílinn minn hér inni í Ósló og viltist. Ég hafði lagt leiðina á minnið og ætlaði algjörlega að stóla á það. En minnið brást. Ég var svo rammvilt að ég keyrði um göturnar í einhverju hverfinu fram og til baka og vissi ekkert hvar ég var.

Æskulýðsstarf kirkjunnar er unnið samkvæmt boðun Jesú Krist, í því felst einmitt sú guðlega afstaða að veita ungmennum þann tíma og athygli sem þau þarfnast.

,,Kynþáttamisrétti“ er stórt orð. Við getum auðveldlega litið framhjá því í okkar daglega lífi, sagt að það komi okkur ekki við. En við getum einnig hugsað um kynþáttamisrétti í okkar daglega lífi og sett það í samhengi við það. Ég óska þess að við öll sem sköpum þetta samfélag, tökum okkur stund og hugsum um málið einu sinni enn.

Láttu trú þína bera ávöxt er yfirskrift æskulýðsdagins sem er er í dag – og reyndar æskulýðsstarfs Þjóðkirkjunnar allan þennan vetur. Haldnar hafa verið fjölskyldu- og æskulýðsguðsþjónustur víðast um landið og í kvöld er sameiginleg samvera ÆSKR í Neskirkju.

Ég mun seint gleyma vekjandi áletrun aftan á stuttuermabol sem þýskir unglingar gengu í á kristilegu tjaldmóti rétt fyrir utan Akureyri fyrir um 11 árum síðan. Þar stóð í íslenskri þýðingu „Án okkar verður kirkjan gömul“.

Þegar byrjaði að snjóa í Reykjavík í síðustu viku, breytti borgin um svip. Hús og garðar fengu á sig dulúðlegan blæ, götur og ljósastaurar voru eins og klippt út úr Narníu. Umferðarniðurinn og borgarhávaðinn sem fylgir íbúunum frá morgni til kvölds kæfðist undir þykkri snjóbreiðunni.

Það er hverri manneskju hollt að taka reglulega frá tíma til sjálfsrannsóknar. Kirkjuárið gerir ráð fyrir að á föstunni tökum við okkur sérstaklega tíma til þess. Við rifjum upp píslarsöguna. Leið Jesú að krossinum. Sú saga fjallar um hugrekki. Píslargangan er vörðuð freistingum.

Húsmóðirin eða faðirinn býður þá gjarnan fólki að fá sér af veisluföngum með því að segja einfaldlega: „Jæja, gjörið þið svo vel.“ Og þá hefst árásin.

„Láttu hana fara, hún eltir okkur með hrópum“ segja þeir. Þeir nenna þessu ekki. Þá gerist þetta undarlega; Það er eins og Jesús heyri allt í einu í konunni. Hann lítur upp og hreytir ónotum í konuna, er dónalegur. Hann líkir henni við hund. Hvað er eiginlega að gerast?

Og nú erum við enn farin að heyra valdið tjá sig og segja að almenning varði ekki um þetta og komi ekki hitt við því þetta sé nú markaðurinn. Okkur varðar víst t.d. ekkert um laun manna í skilanefndum bankanna. Þetta er bara markaðurinn.

Stundum tekst maðurinn á við Guð. Hann gerir það þegar hann horfir upp á óréttlætið og þjáninguna sem slær niður þá minnst varir.

Ungur maður þráði að læra forn fræði. Hann taldi sig vera nokkuð vel undirbúinn og hafði leitað sér víða þekkingar. Hróðugur á svip sýndi hann hverjum sem vildi prófskírteini frá frægum skólum. Dag nokkurn gekk hann á fund meistara nokkurs í fornum fræðum. Meistarinn virtist ekki hafa mikinn áhuga á hinum skrautrituðu skírteinum en lagði þess í stað fyrir hann spurningu.

Eva kemur þannig sem „ezer” eða frelsari inn í söguna en ekki sem þjónustupía svo að ekki er hægt að halda fram einhverri meintri kristilegri stigveldishyggju innan hjónabandsins á grundvelli síðari sköpunarsögunnar svo mjög sem hún þó hefur verið til þess notuð um aldirnar.

Hverjir eru ljórar lífsins? Hvar og hvaðan skín ljósið í brjóstkirkju þinni? Textar dagsins fjalla um brigsl Adams og Evu en í 1. Mósebók er saga þeirra sögð sem er um leið saga okkar allra.

Þessa dagana er ég reið. Mig langar svo að ekki bara heimta, heldur fá, sjóð, einskonar ofanflóðasjóð eða vanlukkutryggingar, viðlagasjóð, til að borga fyrir skaðann sem varð af óvissunni sem hrunið olli.

Þessa dagana er ég reið. Mig langar svo að ekki bara heimta, heldur fá, sjóð, einskonar ofanflóðasjóð eða vanlukkutryggingar, viðlagasjóð, til að borga fyrir skaðann sem varð af óvissunni sem hrunið olli.

Freistingar nútímans heita neysla, spenna og vald. Þau geta verið slæmir hjáguðir.