Viðtal við Þórdísi Ásgeirsdóttur djákna
Viðtalið birtist fyrst í Fréttablaðinu 15. ágúst 2004

 

,,Starf djákna er fjölbreytilegt enda er þörf fyrir þjónustu þeirra víða í þjóðfélaginu. Þeir eru vígðir inn í söfnuði kirkjunnar til kærleiksverka og hjálpar,” segir Þórdís Ásgeirsdóttir djákni. Hún segir djákna til dæmis sjá um mömmumorgna í kirkjunum, barnastarf og samveru með eldri borgurum, auk þess em þeir fari í heimsóknir til aldraðra, einmana og sjúkra. Einnig aðstoði þeir við fermingarundirbúning og sinni sálgæslu og sorgarúrvinnslu. ,,Það sem prestarnir boða eiga djáknar að sýna í verki. Allt sem snertir þessa mannlegu vegferð í gegnum lífið er okkur viðkomandi,” segir hún brosandi.

Þórdís var leikskólastjóri í 20 ár en dreif sig þá í frekara nám og tók kennarapróf árið 1997. ,,Úr því að ég var byrjuð að læra eftir langt hlé hélt ég áfram, fór í guðfræðideildina og lauk djáknanámi 1999,” segir hún og upplýsir að aðeins fjórum árum fyrr hafi fyrstu djáknarnir útskrifast frá Háskóla Íslands en áður hafi nokkrir numið erlendis.

Lágafellskirkja í Mosfellsbæ er kirkjan hennar Þórdísar. Þar er hún með barnastarf fyrir sex og sjö ára börn, heimsóknarþjónustu og sálgæslu og heldur utan um starf sjö sjálfboðaliða í söfnuðinum. AUk þess hefur hún haft kristilega sálgæslu í skólunum í Mosfellsbæ með höndum síðan 1999. Kveðst koma inn í skólana eins og amma sem gefur sér tíma til að ræða við börnin og þau leiti hiklaust til hennar þegar eitthvað bjáti á. ,,Þetta er skemmtilegt og gefandi. Ég er að tala við börnin fyrir hádegi og svo kannski ömmur þeirra og afa eftir hádegi,” segir hún.

Nú stendur norrænt djáknaþing fyrir dyrunum 19. til 22. ágúst, í fyrsta sinn hér á landi, og Þórdís segir félagana í Djáknafélagi Íslands hlakka til. ,,Við ætlum að halda þingið í Skálholti og þangað er von á 60 manns. Þetta er stórt verkefni fyrir okkur 25 manna félag. Við munum meðal annars ræða stöðu djáknans hér á landi því þótt almenningur hafi tekið okkur vel hefur íslenska kirkjan ekki staðið eins þétt með okkur og við var búist þegar námið var sett á laggirnar.”