Um fimm ára skeið hafa starfað erlendir sjálfboðaliðar í Glerárkirkju, en Glerárkirkja fékk vottun sem viðurkennd móttökusamtök árið 2005. Frá því á síðasta ári er Glerárkirkja einnig viðurkennd sendisamtök. Því hafði kirkjan tök á því að standa á bak við það að þrjár menntaskólastúlkur gátu nýtt hluta af síðastliðnu sumri til þátttöku í sjálfboðaliðaverkefni í Austurríki. Og það reyndist upplifun sem þær gleyma seint.

Evrópa unga fólksins er íslenska heitið á styrktaráætlun Evrópusambandsins sem ætlað er að styrkja ungt fólk í margvíslegum verkefnum, svo sem ungmennaskiptum, sjálfboðastarfi og til að sækja ýmiss konar námskeið. Ísland er aðili að þessari styrktaráætlun í samhengi EES samningsins og hefur íslenska landsskrifstofan um 1.000.000 Evra til úthlutunar árlega. Um 50 evrópsk ungmenni koma á hverju ári sem sjálfboðaliðar til Íslands en þó nokkuð mikið færri íslensk ungmenni fara sem sjálfboðaliðar erlendis og er það eitt af verkefnum þeirra sem taka að sér að vera sendisamtök að fjölga þeim. Hér er um áhugaverða leið fyrir ungt fólk að ræða þar sem að allur kostnaður er greiddur, þ.m.t. tryggingar og umgjörð um verkefnin er oftast til fyrirmyndar.

Glerárkirkja er í samstarfi við fjölda erlendra samtaka og það var í því samhengi sem að Glerárkirkja gat boðið þeim Rut, Sædísi og Dagnýju að taka þátt í skemmtilegu verkefni í Salzburg síðastliðið sumar. Samstarfsaðili Glerárkirkju þar er Akzente, sem eru frjáls félagasamtök sem standa fyrir námskeiðum og ýmsu starfi fyrir og með ungmennum.

Rut, Dagný og Sædís á góðum degi í Austurríki.

Sædís Pálsdóttir var ein sjálfboðaliðanna. Um upplifun sína segir hún m.a.:

Fyrstu þrjá dagana í Austurríki fórum við á “On Arrival Training” í Vín, sem bjó okkur undir það sem við vorum að fara að takast á við næstu þrjár vikurnar. Við fengum til dæmis upplýsingar um trygginguna okkar, um það hvert við áttum að leita ef upp kæmu vandamál og hver ábyrgð og réttur okkar væri. Það voru haldnir einskonar fyrirlestrar um t.d. Austurríki, EVS, Evrópusambandið og hvernig það tengdist sjálfboðaliðastarfinu. Við fengum einnig dagbók sem við gátum skrifað það sem við lærðum á þessum 3-4 vikum, það hjálpaði okkur síðan seinna þegar við áttum að fylla út í “Youth Pass”. Youth Pass er skjal þar sem er greint frá hvað við lærðum á þessum tíma.

Þegar við komum til Salzburg, þar sem við vorum í u.þ.b. 3 vikur, fengum við að vita meira hvað við værum að fara að gera, t.d. hvað við værum að fara að gera á kóramótinu. Við sóttum tíma í þýsku 4 sinnum í viku og lærðum heilmikið í þýsku á þessum þrem vikum, allavega að minni hálfu. Við fengum einnig matarpening og vasapening og lærðum hvernig væri best að spara sér pening með því að kaupa helst það ódýrasta. Í lok ferðarinnar áttum við að fylla út “Youth Pass” og rifja aðeins upp hvað við værum búin að læra á þessum vikum.

Með því að vera sjálfboðaliði erlendis í svona starfi eflist sjálfstæð hugsun að öllu leyti. Maður lærir að bjarga sér á nýju tungumáli, hugsa aðeins öðruvísi um fjármálin sín, læra um aðra menningarheima og læra að meta þá, að kynnast nýju fólki og að hugsa sjálfstætt. Síðan nýtir maður sér þessa þekkingu þegar maður kemur aftur heim. Reynslan sem maður aflar sér verður aldrei tekin af manni og maður getur með stolti sagst hafa verið EVS sjálfboðaliði. :)

Þegar heim var komið settust sjálfboðaliðarnir þrír niður með Elínu Svövu Ingvarsdóttur en hún hefur starfað sem mentor fyrir sjálfboðaliða Glerárkirkju hin síðustu ár. Á fundinum fóru þær yfir nokkra hluti og má finna helstu niðurstöður nokkurs konar viðtals sem Elín tók við þær hér á eftir:

Hvernig var undirbúningi á Íslandi háttað? Kostir/gallar.

Komunámskeiðið í Vín var mjög gott þannig að það var allt í lagi að sleppa að hafa námskeið áður en við fórum. En ef komunámskeiðið hefði ekki verið til staðar þá hefði verið fínt að fara á eitthvað námskeið áður.

Hvernig var stuðningi íslensku sendisamtakanna háttað? kostir/gallar.

Stuðningurinn var rosalega góður. Við áttum möguleika á því að hafa samband hvenær sem er við Pétur ef eitthvað var að og hann var mjög duglegur að senda okkur tölvupósta, hringja og SMS að spurja hvernig okkur gengi. Það var mjög gott að vita að það var einhver að passa upp á okkur. Við fengum líka pakka með orðabókum og íslensku nammi, sem okkur þótti mjög vænt um :)

Hvernig pössuðu þær upplýsingar sem þið fenguð frá sendisamtökunum við veruleikann úti?

Upplýsingarnar pössuðu alveg við veruleikann, við fengum bara þær upplýsingar sem Katharina [starfsmaður Akzente, innsk. pbþ] vissi sjálf um. Við vissum í raun ekkert rosalega mikið hvað við værum að fara að gera þarna úti en vissum þó alveg nóg. Katharina lét okkur vita það sem hún vissi, í staðinn fyrir að láta okkur vita það sem hún héldi, sem var gott því að þær upplýsingar reyndust þá réttar. Hins vegar var misskilningur milli starfsmanna Akzente, sem varð til þess að smá hringl varð á okkur á síðustu stundu.

Hvernig gengu praktísk mál: Tryggingar, ferðalög, peningagreiðslur…

Þau gengu vel. Við þurftum hins vegar aldrei að nota trygginguna okkar. Peningamálin voru í góðu lagi, við fengum endurgreitt það sem við þurftum, fengum lestar -og strætókort til að geta ferðast.

Hvers vegna mynduð þið (ekki) mæla með þessum móttökusamtökum?

Við erum búnar að mæla með þeim og munum halda áfram að gera það. Vegna þess að samtökin eru mjög áreiðanleg og góð, alltaf hægt að treysta á þau. Þetta var einnig mjög góð reynsla og upplifun fyrir okkur.

Hvað finnst ykkur að sendisamtökin gætu gert betur?

Það mætti alveg vera undirbúningsnámskeið hérna á Íslandi.

Hvaða kosti og galla sjáið þið við sendisamtökin?

Kosturinn er að þetta er svo persónulegt, þetta er bara ein manneskja en ekki heil samtök. Við höfðum örugglega meira samband við Pétur heldur en hinir sjálfboðaliðarnir úti við sín sendisamtök. Gallinn er þá við þetta að hafa þetta svona persónulegt að það veltur það svo mikið á hvernig manneskjan er og að þessi eina manneskja sé almennileg. En við vorum svo heppnar með okkar manneskju. :)

Hvernig getum við hvatt ungmenni á Akureyri til þátttöku í svona verkefnum?

Deila reynslunni meðal fólks, til dæmis með bloggsíðum, facebook, skólakynningum og vera bara dugleg að segja frá reynslunni.

Hvað stendur upp úr að loknu þessu verkefni?

Öll reynslan í heild sinni. Að læra hugsa sjálfstæðara, læra á aðrar menningar og læra að meta þær, læra nýtt tungumál. Fá youth-pass sem að við getum sett fram í framtíðinni þegar við t.d. sækjum um nýtt starf og/eða háskóla hér sem erlendis.

Nánari upplýsingar um starfsemi Glerárkirkju á þessum vettvangi gefur Pétur Björgvin, djákni í Glerárkirkju í síma 464 8807 eða með netpósti: petur[hjá]glerarkirkja.is. Nánari upplýsingar um styrktaráætlunina Evrópa Unga Fólksins fæst á landsskrifstofunni, Sigtúni 42, sími 551 9300. Einnig er áhugavert að skoða heimasíðu verkefnisins sem þær Rut, Dagný og Sædís tóku þátt í.

Pétur Björgvin, 25/11 2010 kl. 8.01