Í fyrri hluta erindisins gerði Guðmundur grein fyrir fimm þáttum eftirfylgdarinnar. En fimm ræðuhlutar guðspjallsins hafa þessa áherslur og inngangskaflar guðspallsins (3-4. kafli) kemur hvert atriði á fætur öðru: 1. Tilbeiðsla. 2. Vitnisburður. 3. Boðun. 4. Samfélag. 5. Þjónusta. Þetta sagði hann hafi verið sína stóru guðfræðilegu uppgötvun í lífinu. Þá dró hann kennslufræðilegar ályktanir út frá þessu sem hann hafði unnið að og komið saman í eina setningu, markmið með skírnarfræðslu kirkjunnar: “Að barnið skilji helstu rök trúarinnar; iðki trú sína í samfélagi við aðra; gangist á hönd Guði í orði og verki; venjist ákveðnum reglum og siðum í guðsdýrkun sinni; og taki afleiðingum trúarinnar í lífi og starfi.” Dvaldi svo við heilindin gagnvart Guði eða traustið til Guðs og hið innilega samfélag við hann sem Jesús kenndi lærisveinum sínum að það er uppspretta gleði kristins manns og í eftirfylgdinni styrkist hann í trúnni að Jesús leiði hann áfram.

Í seinni hluta erindisins tók hann tvö dæmi um gleði í mótlæti. Fjallaði þá um bænalíf Lúthers og gleðina sem grundvallar tilfinningu í trúarlífi hans. Og í öðru lagi sagði hann frá Bonhoeffer sem barðist gegn nasismanum og var píslarvottur trúarinnar. Hann flutti ljóð sem hann hafði samið í fangelsinu annað um gleði og sorg og hitt um hvernig honum leið við þessar aðstæður en Guð væri traust hans og grundvöllur.

Kirkja sem vill horfa fram á veginn verður að sýna í verki að hún sé þess megnug að styðja þétt við bakið á þeim einstaklingum sem axla ábyrgð í starfi með börnum og unglingum í kirkjunni í dag. Kalli eftir nauðsynlegri þjálfun þurfa að fylgja fjölbreytt tilboð um námskeið um allt land.

Lesa pistil á trú.is.

Biblíutextarnir sem lágu til grundvallar umfjöllunarefni kvöldsins voru annars vegar eftirfarandi vers úr sæluboðum Fjallræðunnar:

Sælir eru friðflytjendur því að þeir munu Guðs börn kallaðir verða. ( Matt. 5.9.)

Og hins vegar annar hluti úr Fjallræðunni, þ.e. úr sjötta kafla Matteusarguðspjalls þar sem við erum minnt á að við skulum ekki safna okkur fjársjóðum á jörðu, að enginn getur þjónað tveimur herrum og að Jesús hvetur okkur til að vera ekki áhyggjufull. Í upphafi máls síns minnti sr. Arna Ýrr á að rættlæti má skilgreina á tvenns konar hátt, annars vegar sem það að lifa rétt frammi fyrir Guði (og andheitið er þá ranglæti) og hins vegar sem það að vera réttlætt af Guði (og andstaða þess er andlegur dauði). Þá kom sr. Arna m.a. inn á eigin fullvissu um að þráin eftir réttlætinu væri sammannleg. Hægt er að horfa á fyrsta hluta erindis hennar í 14 mínútna löngu myndbandi á youtube:

Máli sínu til stuðnings sýndi Arna stutt myndband af youtube og bað hún áhorfendur að horfa fram hjá því að um auglýsingu væri að ræða. Þetta stutta myndband sýnir tvo unga menn sem mætast í vígvellinum, reiðubúnir að draga skammbyssurnar úr slíðri. En ung stúlka hefur áhrif á gerðir þeirra á nokkuð sérstakan og um leið hversdagslegan hátt:

Í öðrum hluta erindis síns ítrekaði sr. Arna hlutverk friðflytjenda og bað viðstadda að íhuga hver og hvenær einstaklingurinn hafi tök á því að vera friðflytjendur. Að mati Örnu snýst slíkt hlutverk líka um að vera æðrulaus, um að halda sínu striki. Hér minnti hún á að merking orðsins ,,æðruleysi” er að vera laus við áhyggjur, vera ekki að velta sér upp úr hlutunum, rétt eins og Jesús minnir á í versum 25 til 34 í sjötta kafla Matteusarguðspjalls.

Þá vakti Arna Ýrr athygli þátttakanda á orðum CS Lewis um frið og friðflytjendur, en hann segir (í lauslegri þýðingu sr. Örnu):

Friður og góðvilji fara ekki alltaf saman og ekki munu allir sem segja ,,Friður, friður” erfa blessunina sem friðflytjendum er ætluð.

Horfa má á annan hluta erindis sr. Örnu hér:

Í lok annars hluta erindis síns hugleiddi Arna setningu sem oft heyrist um að ef maður geti ekki sigrast á óvininum sé best að ganga til liðs við hann og þá í þeim skilningi líka að okkur hættir til þess að verða samdauna óréttlætinu:

“If you can’t beat them, join them …”

Í þessu samhengi gerði Arna verk Eugene Ionescu um Nashyrningana að umtalsefni. Verkið fjallar um þetta fyrirbæri, það að verða samdauna óréttlætinu, það að vera hluti af hjörðinni, sýna hjarðhegðun. Til áréttingar sýndi hún eftirfarandi kynnigu á verki hans af youtube:

Í þriðja og síðasta hluta erindis síns fór Arna Ýrr aftur yfir pælinguna um Nashyrningana og vitnaði meðal annars í nýbirta grein eftir Hermann Stefánsson í Fréttablaðinu (Öfgamaskulinismi) en þar segir m.a.:

Er ekki reyndar eitthvert nashyrningssyndróm nokkuð víða í íslensku samfélagi þessa dagana? Manni finnst stundum að samfélagsumræðan einkennist af því að tala með einu horni á nefinu fremur en beinlínis tveimur hrútshornum svo að næsta skref sé að hlaupa rymjandi um götur og skeyta hvorki um kvikt né dautt.

Of sjaldan er minnt á hugsjónir, of sjaldan er reynt að sjá framtíðina fyrir sér eins og hún ætti að vera, of oft er einblínt með einþykkkju á nýjasta smotterí dagsins í stað þess að taka slaginn við stóru málin, hnattræna hlýnun, jarðveginn sem skapast hefur í íslensku samfélagi fyrir öfgahreyfingar. Okkur hættir til að kveikja á auðveldustu hugsunum og ryðjast áfram í réttmætri reiði okkar án þess að skoða málin. Ef nashyrningssyndrómið smeygir sér inn í fleiri anga samfélagsins, hvern krók og kima, er hætt við að illa fari. Ekki síst skulum við passa okkur sjálf, að breytast ekki í nashyrninga. Ekki eina einustu tegund nashyrninga.

Arna Ýrr tók undir orð textahöfundar og sagðist telja að ábyrgð okkar fælist kannski fyrst og fremst í að breytast ekki í nashyrninga. Mikilvægt væri að við gættum þess að verða ekki samdauna ranglætinu, við þyrftum að æfa okkur í að sjá í gegnum ranglætið og benda á réttu leiðina. Með slíkum ásetningi gætum við orðið friðflytjendur – stundum bara með því að hella upp á kaffi.

Þriðji og síðasti hluti erindis Örnu er einnig aðgengilegur á youtube:

Í upphafi erindis síns minnti sr. Bolli á að í Fjallræðunni heyrum við þau sígildu hugtök sem manneskjan þarf að fást við á öllum tímum eins og fátækt, hungur, réttlæti, frið, sorg, huggun, miskunn, fögnuð, ofsóknir, hógværð og trú. Hugleiðingar hans þetta kvöld væru settar fram í því samhengi um leið og hann myndi leitast við að vera trúr því hlutverki sem honum hefði verið falið þetta kvöld ásamt Sunnu Dóru Möller, guðfræðingi og eiginkonu sinni, að horfa fram á veginn. (Sjá einnig frétt um erindi Sunnu).

Sr. Bolli minnti á að kirkjan skapar tengsl, hún fagnar tengslum og biður fyrir tengslum. Það hlutverk hennar sé mjög mikilvægt og okkar allra hlutverk að hlúa að því. Þessu samfara þurfi allt kirkjunnar fólk að hlúa vel að svokölluðu lógói kirkjunnar (biðjandi, boðandi, þjónandi kirkja), það sé gríðarlega viðkvæmt og krefjist stöðugrar endurskoðunar, hugmyndaauðgi, kjarks, dómgreindar og litadýrðar.

Í máli sínu kom Bolli inn á það fjölbreytta starf sem kirkjan sinnir og ítrekaði mikilvægi þess að spurt sé hvort að boðskapurinn komist til skila til þeirra sem mæta. Mikilvægara sé að hugsa um gæði stundanna og inntaka þeirra heldur en að vera sífellt að telja hve margir hafi mætt. Þá greindi hann frá sýn sinni á leikskólaheimsóknir kirkjunnar, en Bolli sinnti slíkum heimsóknum sínum sem prestur í Seljakirkju áður en hann flutti norður. Sagðist hann alltaf hafa verið sannfærður um mikilvægi leikskólaheimsókna og gat þess að börnin hefðu verið fremstu kristniboðarnir í Seljahverfi.

Þá ítrekaði Bolli að vegir allra starfsþátta þurfi að liggja inn í guðsþjónustu sunnudagsins. Gera þurfi guðsþjónulífið það fjölbreytt að allir gefi fundið sig þar því að guðsþjónusta safnaðarins sé kjarni alls félagsstarfs í kirkjunni. Sjálfur sagðist hann bæði forn og nýr hvað guðsþjónustuhaldið varðaði, en mestu skipti sig að boðskapurinn kæmist til skila. Kirkjan þyrfti að átta sig á því hvað hindraði fólk í því að mæta til messu. Sem dæmi nefndi hann að það gæti verið að tónlistin hindraði suma í að mæta og að kirkjan þyrfti að leita leiða til að nýta guðþjónustuna til eftirfylgdar við þau sem hafi leitað til kirkjunnar, t.d. vegna eigin hjónavígslu. Því miður hafi kirkjan ekki sinnt nægilega vel eftirfylgd við öll þau brúðhjón sem hafi leitað til hennar með ást sína og trúnað.

Hægt er að horfa á erindi Bolla í heild sinni (óklippt) hér á vefnum:

Á vef Glerárkirkju má finna nánari upplýsingar.

Jóhann Ólafsson, formaður Vallasóknar,  bar fram eftirfarandi tillögur, sem báðar voru samþykktar, sú fyrri eftir smávægilega breytingu.

“Héraðsfundur Eyjafjarðar- og Þingeyjarprófastsdæmis, haldinn á Akureyri þann 24. mars árið 2012, lýsir ánægju með ákvörðun Kirkjuþings að færa sóknarnefndarmönnum atkvæðisrétt í biskupskjöri. Fundurinn hvetur Kirkjuþing til að ræða frekari lýðræðisþróun innan kirkjunnar “.

Hér er sú síðari:

“Héraðsfundur Eyjafjarðar-  og Þingeyjarprófastsdæmis, haldinn á Akureyri þann 24. mars árið 2012, minnir á gott starf Tónskóla Þjóðkirkjunnar og hvetur Kirkjuþing að standa vörð um það mikilvæga starf, sem þar er unnið”.

Héraðsfundur hófst með helgistund í Akureyrarkirkju í umsjá sr. Svavars A. Jónssonar kl. 11:00. Að henni lokinni tóku við almenn fundarstörf í safnaðarsal Akureyrarkirkju með skýrslu prófasts, sr. Jóns Ármanns Gíslasonar, sóknarprests á Skinnastað. Þá kynnti Sæbjörg Kristinsdóttir, gjaldkeri héraðsnefndar ársreikninga héraðssjóðs. Fundarstjóri var sr. Jón Aðalsteinn Baldvinsson, vígslubiskup á Hólum.

Í skýrslu sinni sagði prófastur m.a.:

Margt í hinu hefðbundna safnaðarstarfi gengur sem betur fer vel. Víða vildum við þó sjá fleiri hlýða kalli kirkjuklukkna á sunnudögum. Þá fer ekki hjá því að fjárhagsstaða margra safnaða er með þeim hætti, að ekki er möguleiki að halda úti safnaðarstarfi eins og best væri. Vonandi verður það eitt af forgangsverkefnum nýs biskups að tryggja þjóðkirkjunni eðlileg sóknargjöld. Lengra má alls ekki ganga í frekari skerðingum. Barna- og æskulýðsstarfið hefur víða goldið fyrir þá stöðu sem uppi er, og þarf ekki að rökstyðja nánar hversu dapurlegt það er. Héraðssjóður hefur leitast við að styðja það starf sem kostur er, en víst er að mörgum finnst þar ekki nóg gert. Starfsemi ÆSKEY hefur þó staðið í talsverðum blóma.

Í máli gjaldkera koma fram að rekstur prófastsdæmisins hefur verið áskorun eins og víða er nú um stundir. Þá greindi hún frá því að nokkur vinna hefði verið lögð í að skipuleggja ársreikning upp á nýtt þannig að héraðsfundarfólki mætti vera ljósar um smærri og stærri þætti í fjárhag héraðssjóðs. Tekjur sjóðsins voru 8,6 milljónir á árinu 2011, en útgjöldin á árinu voru yfir 10 milljónir og rekstrartap ársins því um 1,5 milljón krónur.

Stjórn ÆSKEY lagði fram breytingartillögu á fjárhagsáætlun fyrir árið 2013 þess efnis að ráðinn yrði æskulýðsfulltrúi í 50% starf um fimm mánaða skeið á árinu 2013, frá 1. janúar að telja. Æskulýðsfulltrúanum væri sérstaklega ætlað að styðja við æskulýðsstarf í minni sóknum prófastsdæmisins. Mjög vel var tekið í þá tillögu og ákveðið að með sameiginlegri fjármögnun sóknar og héraðssjóðs yrði þetta gert mögulegt. Að jafnaði yrði gert ráð fyrir því að hver sókn legði fram 50.000 krónur til þessa átaksverkefnis. Tillagan var samþykkt með öllum greiddum atkvæðum.

Að loknum kynningum á starfsskýrslum sókna, nefnda, fulltrúa og starfsmanna voru mál tengd Kirkjuþingi rædd. Sérstakur gestur fundarins, dr. Hjalti Hugason fjallaði um drögin að nýja þjóðkirkjufrumvarpinu en hann á sæti í þeirri nefnd Kirkjuþings sem fjallar um þau mál. Einnig kynntu fulltrúar prófastsdæmisins á Kirkjuþingi, þau sr. Solveig Lára Guðmundsdóttir, Stefán Magnússon og Birgir Rafn Styrmisson nokkur mál tengd Kirkjuþingi og þá sérstaklega 6. og 17. mál. Líflegar umræður urðu um þessi mál og hvatti dr. Hjalti Hugason fundarfólk til að senda sér ábendingar þær sem fram hefðu komið á fundinum í tölvupósti (hhugason@hi.is) svo að þessar góðu ábendingar mættu nýtast við frekari vinnu nefndarinnar.

Að loknu kaffihléi voru ýmiss smærri mál á dagskrá, kosningar og tilnefningar í nefndir og ráð.

Umræðukvöldin á vorönn 2012 hafa tengst sæluboðum Jesú í Fjallræðunni. Á því er engin undantekning á þessu áttunda og jafnframt síðasta umræðukvöldi vorsins er niðurlag sæluboðanna úr 5. kafla og 12. versi a Matteusarguðspjalls til umfjöllunar:

Gleðjist og fagnið því að laun yðar eru mikil á himnum.

Á þessu umræðukvöldi munu hjónin m.a. fjalla um eftirfarandi spurningar:

• Hvernig á sæluboðunin og Fjallaræðan við í dag?
• Hvernig göngum við á veginum í nútímasamfélagi og höfum áhrif til góðs?
• Hvernig lítur framtíðin út fyrir kristni og kirkju?

Til grundvallar erindi þeirra liggur meðal annars eftirfarandi biblíutexti:

²¹Ekki mun hver sá sem segir við mig: Drottinn, Drottinn, ganga inn í himnaríki heldur sá einn er gerir vilja föður míns sem er á himnum. ²²Margir munu segja við mig á þeim degi: Drottinn, Drottinn, höfum vér ekki í þínu nafni flutt orð Guðs, rekið út illa anda og gert mörg kraftaverk? ²³Þá mun ég votta þetta: Aldrei þekkti ég yður. Farið frá mér, illgjörðamenn. ²⁴Hver sem heyrir þessi orð mín og breytir eftir þeim, sá er líkur hyggnum manni er byggði hús sitt á bjargi. ²⁵Nú skall á steypiregn, vatnið flæddi, stormar blésu og buldu á því húsi en það féll eigi því það var grundvallað á bjargi. ²⁶En hver sem heyrir þessi orð mín og breytir ekki eftir þeim, sá er líkur heimskum manni er byggði hús sitt á sandi. ²⁷Steypiregn skall á, vatnið flæddi, stormar blésu og buldu á því húsi. Það féll og fall þess var mikið.“ ²⁸Þegar Jesús hafði lokið þessari ræðu varð mannfjöldinn djúpt snortinn af orðum hans ²⁹því að hann kenndi eins og sá er vald hefur og ekki eins og fræðimenn þeirra.

Nálgast má yfirlit yfir fræðslukvöldin á vorönn 2012 hér á vef prófastsdæmisins.