Þorlákskirkja

Guðspjall:

Lúk 2.1-14

En það bar til um þessar mundir að boð kom frá Ágústusi keisara, að skrásetja skyldi alla heimsbyggðina. Þetta var fyrsta skrásetningin og var gerð þá er Kýreníus var landstjóri á Sýrlandi. Fóru þá allir til að láta skrásetja sig, hver til sinnar borgar.
Þá fór og Jósef úr Galíleu frá borginni Nasaret upp til Júdeu, til borgar Davíðs, sem heitir Betlehem, en hann var af ætt og kyni Davíðs, að láta skrásetja sig ásamt Maríu heitkonu sinni sem var þunguð. En meðan þau voru þar kom sá tími er hún skyldi verða léttari. Fæddi hún þá son sinn frumgetinn, vafði hann reifum og lagði hann í jötu af því að eigi var rúm fyrir þau í gistihúsi.
En í sömu byggð voru hirðar úti í haga og gættu um nóttina hjarðar sinnar. Og engill Drottins stóð hjá þeim og dýrð Drottins ljómaði kringum þá. Þeir urðu mjög hræddir en engillinn sagði við þá: „Verið óhræddir, því, sjá, ég boða yður mikinn fögnuð sem veitast mun öllum lýðnum: Yður er í dag frelsari fæddur, sem er Kristur Drottinn, í borg Davíðs. Og hafið þetta til marks: Þér munuð finna ungbarn reifað og liggjandi í jötu.“
Og í sömu svipan var með englinum fjöldi himneskra hersveita sem lofuðu Guð og sögðu:
Dýrð sé Guði í upphæðum
og friður á jörðu og velþóknun Guðs yfir mönnum.

Gleð þig, særða sál,

Lífsins þrautum þyngd.

Flutt er munamál,

Inn er helgi hringd

Yrkir skáldið Stefán frá Hvítadal í tilefni jólanna

Gleðileg jól öll sömul! Tókuð þið til þess í gær hvernig veröldin stöðvaðist og stóð kyrr í gær klukkan sex þegar aftandagur jóla gekk í garð. Kyrrð lagðist yfir, hvinurinn þagnaði. Allir komnir heim eða við aftansöng í kirkju. Börnin gleðjast, gleði þeirra ætíð söm. Hugur fullorðna reikar til liðins tíma. Þeir sem gegnir eru koma einnig til okkar – lifandi og látnir koma til okkar. Á hverjum jólum upplifum við jól allra skeiða lífs okkar og í hugann koma allir sem voru kærir. Við erum bæði misjöfn og við erum líka eins. Sennilega skynjum við veröldina í meginatriðum eins, gult er gult og rautt er rautt, blátt er blátt. Við áttum okkur á því hvað við eigum við með hugtökunum ljós og myrkur, sólin líður fyrir augum okkar með svipuðum hætti yfir himinhvolfið. Lítið og stórt hafa svipaða merkingu. Samt líður tími okkar misjafnlega. Hjá sumum líður hann hratt, hjá öðrum hægt. Hjá sumum er eins og allt sé að koma í fangið á þeim – dagarnir eru ógnþrungnir og slítandi, erfiðir, allt á fótinn. Dagar annarra eru því líkastir að allt sé undan fæti. Brosandi hlaupa þeir mót grasgrænni og gefandi sléttunni meðan aðrir klifra daglega fjöll jafnvel þverhnípt. Sagt er um nútímamanninn, sennilega á það við um borgarbúann, að hann sjái lífið sem beina línu þar sem einn áratugur lífsins tekur við af öðrum, sem hann mjakist eftir beinum vegi með tiltekinni byrjun og tilteknum endi. Áður fyrri er mér sagt var skynjunin öðruvísi. Hringlaga. Vorið, sumarið, uppskeran, haustið, veturinn, jólin, fastan, páskarnir í kristnum samfélögum. Og enn er þetta svo í sveitum þó þær dragi dám af borgarsamfélaginu. Ég held að þetta sé list sem við ættum að tileinka okkur að sjá lífið sem hringrás, upplifa bæði árstíðirnar sem eru hver með sínum hætti og dramað sem kynslóðirnar hafa gert úr sviplausu dagatalinu. Byrja á því að gefa okkur jólunum á vald, lifa jólin, sökkva okkur niður í jólin, leyfa þeim að koma alveg inn að hjartanu, upplifa helgileikinn. Upplifa tímann sem stöðuga endurtekningu sömu hringrásar. Lífið verði eins og trjábolur þar sem ein felling bætist utan á á ári hverju.

Á jólum skiptir ekki máli hvað nákvæmlega gerðist. Fæddist Jesú nú, nákvæmlega nú? Hvers konar Guð er þetta sem talað er um? Er Guð yfirhöfuð til? Varð María ólétt af heilögum anda? Slíkar spurningarnar skipta ekki öllu máli. Það sem skiptir máli er að Jesú og jólahátíðin eru hluti af okkar lífi, samofnin lífi okkar og tilveru, þetta er sagan okkar, þetta er okkar meginsaga, okkar Guð, okkar frelsari. Og hvað segir sagan okkur. Hún lýsir þeirri þrá mannsins að ekki sé allt sem sýnist. Að til sé almáttugur Guð sem stýri öllu til góðs. Lýsir þeirri von okkar að allt fari að endingu vel. Þessi von og þessi þrá kristallast í sögunni um barn sem fæðist við óvenjulegar aðstæður og fær blíðar móttökur þrátt fyrir harðan heim. Lifum jólin, gleðjumst yfir fæðingu barnsins, tilvist okkar eigin barna, veruleika okkar eigin lífs, opnum augu okkar fyrir undri og fegurð þessa heims, fyrir því sem við höfum, sjáum og skynjum. Njótum gjafanna, skrautlegu umbúðanna, skreytinganna, allt er þetta svipað og í fyrra og hitteðfyrra og fyrir tíu árum og fyrir þrjátíu árum. Kannski er það endurtekningin, ritúalið, sem gerir trúna svona lífsseiga. Þráin eftir endurekningunni, kjölfestunni, að upplifa hið sama góða, ekki sé allt hvefult. Allt felur þetta í sér þann sama hugblæ og á fyrstu dögum þegar hirðarnir sýndu jólabarninu lotningu sína og vitringarnir gáfu því gjafir. Já, njótum jólanna. Byrjum á því að njóta hins dásamlega söngs kórsins okkar, höldum svo héðan glöð í hjarta, hvert og eitt, öll sömul.

,En eigum við þá ekkert að hugsa um aðra? Um fátæku börnin? Um þá sem ekki hafa til hnífs og skeiðar? Um þá sem búa við ömurlegar aðstæður? Vitaskuld. Elskan í garð annarra er forsenda alls þessa, alls tilstandsins. Án þess hikstar enda gleðin í heilbrigðu hjarta. Hugum því að öðrum. Gefum gaum að öðrum út fyrir okkar eigin fjölskyldu í okkar nærumhverfi. Er einhver hér í götunni sem við gleymdum? Einhver þarna sem á lítið eða er einn? Gáum að því. Og leggjum okkar til réttláts og góðs heims. Við gerðum það sum á jólaföstunni, sumir styrkja barn á fjarlægum stað og enn aðrir geta bætt úr aðgerðarleysi sínu. Bætum þennan heim.”

Jólin felast í einfaldri frásögu, ævintýrablæ, jólasálmum, bænum, tækifæri til að gefa þeim sem mest þurfa á að halda. Við þörfnumst þessa tíma. Við þurfum á hátíðinni að halda — ekki til að flýja raunveruleikann, heldur til þess að staldra við, hugleiða, þakka og sækja þrótt til að geta látið gott af okkur leiða

Því að ..barn er oss fætt…sonur er oss gefinn….á hans herðum skal höfðingjadómurinn hvíla.

Og Skáldið frá Hvítadal að lokum

Guð er eilíf ást

Engu hjarta er hætt.

Ríkir eilíf ást,

Sérhvert böl skal bætt.

Lofið Guð sem gaf,

Þakkið hjálp pg hlíf.

Tæmt er húmsins haf,

Allt er ljós og líf

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:”Cambria Math”; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:”"; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:”Calibri”,”sans-serif”; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:”Times New Roman”; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:”Times New Roman”; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} –>

Sunnudagaskólinn hefst á sunnudaginn núna 20. september kl. 11:00 með nýju og spennandi efni.  Þær Sigríður Stefánsdóttir og Hafdís Þorgilsdóttir sjá um skólann ásamt sóknarprestinum og Hannesi organista.  Sunnudagaskólinn verður annan hvern sunnudag og rúmlega það því að 11. október kemur Eggert Kaaber í heimsókn með Stopp leikhópinn og sýnir Kamillu og Þjófinn. Þessar sýningar Eggerts og co. hafa orðið árvissar og krakkarnir skemmta sér alltaf jafn vel. Þá verður brúðuleikhús bráðum.

Þar næsta sunnudag, eða 27. september er svo messa kl. 11:00 og fer skráning fermingarbarna fram fyrir messuna.  Presturinn talar um fyrirkomulag fermingarstarfa í lok prédikunar og svarar fyrirspurnum í messulok þar sem boðið verður upp á kakó og kleinur eins og alltaf og ævinlega í Þorlákskirkju.

Þá er minnt á foreldramorgna sem eru sem fyrr í bókasafninu, í samstarfi kirkjunnar og safnsins og eru á þriðjudagsmorgnum kl. 10:00.  Allir velkomnir þangað ekki síst foreldrar með ung börn.

Þá hittist bænahópurinn,sem hefur fest sig í sessi, undir stjórn Dóru Þorgilsdóttur í kirkjunni kl. 18:00 á mánudögum. Upplagt fyrir þá sem vilja eiga með öðrum kyrrláta og góða bænastund að mæta en öllum er tekið opnum örmum.

Nánar um starfið í safnaðarblaði sem dreift er á hvert heimili í sókninni og á heimasíðu kirkjunnar www.kirkjan.is/thorlakskirkja

Gegni óvenju stóru svæði núna vegna sumarleyfa og hef enda fengið nokkur símtöl og hjálparbeiðnir í dag aðallega frá fólki hvers unglingar eru að byrja í skóla. Svipuð reynsla og prestur í Hafnarfirði hefur tjáð sig um. Það er óhætt að hvetja fólk til þess að leita til okkar prestanna í nauðum sínum. Kirkjur eru auðvitað misjafnlega í stakk búnar til að hlaupa undir bagga en við getum allavega bent á einhver úrræði. Sömuleiðis ætti fólk að hafa samband við skólana og láta vita af vandanum og félagsþjónustu sveitarfélagsins og hugsa einnig til þess hvort það eigi ekki góða vini.

Við verðum að gæta þess að enginn unglingur gráti vegna þess að hann getur ekki keypt skólabækur. Við megum ekki láta það henda að börn –eða þá nokkur- fari svangur að sofa.

Nýtt sjónarhorn er til staðar. Fólk í glæfralega flottum húsum leitar ásjár. Fyrir dyrum úti stendur óþarflega nýr bíll. Báðum finnst þetta erfitt – þeim sem biður ásjár og þeim sem hjálpina veitir. En þetta fólk getur átt erfitt. Það á oft minna en ekki neitt og sér fram á að missa allt. Þetta er fólkið í skuldaböggunum sem það reisti í góðri trú bjartsýnisáranna. Sumt af þessu fólki er þegar búið að selja fjölskyldusilfrið. Það getur verið ennþá lengra í fimm þúsund kallinn hjá þessu fólki en flestum öðrum.

Þorlákskirkja er opin um helgar frá 14-18. Þegar ég kom þarna í veðurblíðunni í gær var Hólmfríður Alda Jónsdóttir að gæta kirkjunnar og sonur hennar Alfeð Sigurjónsson hafði komið við. Við sjáum þau mæðgin hér á myndinni í dyrum helgidómsins.  Mynd. BK