Sálmar

Sálmur 19

  • Þitt lof, ó, Drottinn vor,
  • himnarnir hljóma,
  • þitt heilagt nafnið prísa ber.
  • Vor jörð skal söngvana enduróma:
  • Þú alheims stýrir, lof sé þér.
  • Þú reistir hvelfingar himinsins heima,
  • þín hönd gaf ljósið skærri sól.
  • Þú ekur sigrandi gegnum geima
  • á geislans braut að ysta pól.
Gellert - Sb. 1945 - Þorsteinn Gíslason

Sálmur 20

  • Guð, allur heimur, eins í lágu' og háu,
  • er opin bók, um þig er fræðir mig,
  • já, hvert eitt blað á blómi jarðar smáu
  • er blað, sem margt er skrifað á um þig.
  • Þá morgunsólin upp í austri stígur,
  • á æðra himinljós hún bendir mér,
  • og þá er sólin hægt í vestri hnígur,
  • á hvíld og frið hún bendir mér hjá þér.
  • Þá allt til lífsins vorið fagra vekur,
  • það von til þín í brjósti glæðir mér,
  • og þegar aftur hausta' og húma tekur,
  • það hvetur mig að leita skjóls hjá þér.
  • Þá yfir löndin stormur geisar stríður,
  • með sterkum róm hann boðar almátt þinn,
  • og þá um vanga blærinn leikur blíður,
  • hann boðar þú sért ljúfur faðir minn.
  • Þá eldur skær með björtum loga brennur,
  • hann birtir skýrt, að heit þín gæskan er
  • og svalalind, er sífellt áfram rennur,
  • hún sýnir, að þín miskunn aldrei þver.
  • Þá heyri eg glaða himinfugla syngja,
  • þeir hrósa þinni dýrð, sem öllum skín,
  • og andvörp þau, er einatt hjörtun þyngja,
  • þó upp um síðir leita, Guð, til þín.
  • Ó, veit mér, Guð, þín verk ég skoða megi,
  • þau veri jafnan hjartans unun mín.
  • Og þótt þín hátign holdið stundum beygi,
  • mitt hjarta reisir aftur náðin þín.
Sb. 1886 - Valdimar Briem

Sálmur 21

  • Minn Guð og Herra' er hirðir minn,
  • mér hjálpararm hann réttir sinn.
  • Ég veit hann æ mér vill hið besta,
  • ég veit hann ei mig lætur bresta
  • það neitt, er getur gagnað mér,
  • því góður hirðir Drottinn er.
  • Um blómum stráða, græna grund
  • mig Guðs míns leiðir föðurmund
  • að svalalindum silfurskærum
  • og svalar mér úr lækjum tærum.
  • Hans líknarhöndin hressir mig
  • og hjálpar mér á réttan stig.
  • Og þótt ég gangi' um dauðans dal,
  • hans dimma mér ei ógna skal.
  • Ef geng ég trúr á Guðs míns vegi,
  • mér grandar dauðinn sjálfur eigi.
  • Þín hrísla' og stafur hugga mig,
  • minn hirðir, Guð, ég vona' á þig.
Sl 23 - Sb. 1886 - Valdimar Briem

Sálmur 22

  • Þú, mikli Guð, ert með oss á jörðu,
  • miskunn þín nær en geisli á kinn.
  • Eins og vér finnum andvara morguns,
  • eins skynjar hjartað kærleik þinn.
  • Í dagsins iðu, götunnar glaumi,
  • greinum vér þig með ljós þitt og frið.
  • Hvar sem ein bæn er beðin í hljóði,
  • beygir þú kné við mannsins hlið.
  • Hvar sem er unnið, hugur þinn starfar,
  • hús vor og tæki eru þín verk.
  • Þú vilt vér teljum vort það, sem gefur
  • viskan þín rík og höndin sterk.
  • Djúp er þín lind, sem lífgar og nærir,
  • lófinn þinn stór, vort eilífa hlé.
  • Gjör þú oss, Kristur, Guðs sonur góði,
  • greinar á þínu lífsins tré.
Frostenson - Sigurbjörn Einarsson

Sálmur 23

  • Þín miskunn, ó, Guð, er sem himinninn há
  • og hjarta þíns trúfestin blíða,
  • þinn heilagan vísdóm má hvarvetna sjá
  • um heims alla byggðina fríða.
  • Sem rammbyggðu fjöllin þín réttvísin er,
  • sem reginhaf dómur þinn hreini.
  • Vor Guð, allra þarfir þú glögglega sér
  • og gleymir ei aumingjans kveini.
  • Já, dásöm er náð þín og dag sérhvern ný,
  • ó, Drottinn, í skaut þitt vér flýjum.
  • Vér hræðast ei þurfum í hælinu því,
  • er hörmunga dimmir af skýjum.
  • Ef sálirnar þyrstir, þú svölun þeim lér,
  • þær saðning fá hungraðar frá þér.
  • Vor Guð, þínu' í ljósinu ljós sjáum vér,
  • og lífsins er uppspretta hjá þér.
Sl 36 - Ingemann - Sb. 1886 - Helgi Hálfdánarson

Sálmur 24

  • Lofið Guð, ó, lýðir, göfgið hann,
  • heiðrið Guð, ó, heiðrið föður þann,
  • tignið Drottins tignarnafn, hans tign ei breytist,
  • miklið Drottins náðarnafn, hans náð ei þreytist,
  • mildin hans við menn ei þrýtur,
  • miskunn hans til aumra lítur,
  • ástin hans ei enda hlýtur,
  • eilíf tryggð hans aldrei bregst.
  • Öll hans stjórn og umsjá ber um elsku vottinn.
  • Lofi nafn hans lýður hver, já, lofið Drottin.
Sl 117 - Sb. 1671 - Jón Þorsteinsson - Helgi Hálfdánarson

Sálmur 25

  • Englar hæstir, andar stærstir,
  • allir lofi Drottins nafn.
  • Allt, sem andar, allt, sem lifir,
  • uppi, niðri, himnum yfir,
  • dýrki, lofi Drottins nafn.
  • Himinn fagur, hver einn dagur,
  • hver ein nótt með stjörnusafn,
  • stormar, þrumur, hvað sem hræðir,
  • hvað sem vekur, örvar, glæðir,
  • lofi Herrans heilagt nafn.
  • Æðstum Drottni aldrei þrotni
  • eilíft lof og þakkargjörð.
  • Syngið, feður, syngið, mæður,
  • syngið, niðjar, menn og bræður.
  • Heiðri Drottin hæð og jörð.
Blackie - Sb. 1945 - Matthías Jochumsson

Sálmur 26

  • Nú gjaldi Guði þökk
  • hans gjörvöll barnahjörðin,
  • um dýrð og hátign hans
  • ber himinn vott og jörðin.
  • Frá æsku vorri var
  • oss vernd og skjól hans náð,
  • og allt vort bætti böl
  • hans blessað líknarráð.
  • Vor Guð, sem gjörvallt á,
  • oss gefi snauðum mönnum
  • í hjörtun æðstan auð
  • af andans gæðum sönnum,
  • í náð og sátt við sig
  • oss seka taki hann
  • og leiði loks til sín
  • í ljóss og dýrðar rann.
  • Guð faðir, þökk sé þér
  • og þínum dýrsta syni
  • og æðstum anda skýrð
  • af engla' og manna kyni.
  • Þitt vald, sem var og er
  • og verður alla tíð,
  • sé heiðrað hátt um jörð
  • og himin ár og síð.
Rinckart - Sb. 1886 - Helgi Hálfdánarson

Sálmur 27

  • Þér sé, Guð, þökkin tjáð,
  • þín miskunn staðföst er,
  • um himin, lög og láð
  • lífið streymir frá þér,
  • svo langt sem augað eygir,
  • um vísdóm þinn gjörvallt vitni ber.
Sb. 1945 - Hjálmar Jónsson frá Bólu