Sálmar

Sálmur 937

  • 1. Draumanna höfgi dvín,
  • dagur í austri skín,
  • vekur mig,
  • lífi vefur
  • mjúka mildings höndin þín.
  • 2. Dagleiðin erfið er,
  • óvíst hvert stefna ber,
  • leið mig
  • langa vegu
  • mjúka mildings höndin þín.
  • 3. Sest ég við sólarlag,
  • sátt er við liðinn dag,
  • svæfir mig
  • svefni værum
  • mjúka mildings höndin þín.
Eygló Eyjólfsdóttir

Sálmur 938

  • Ég er hjá þér, ó, Guð,
  • sem barn hjá blíðri móður,
  • sem lítill fugl á mjúkri mosasæng.
  • Ég er hjá þér, ó, Guð,
  • já, þú ert hér, ó, Guð,
  • og nóttin nálgast óðum.
  • Ef þú ert hér,
  • þá sef ég sætt og rótt.
Margareta Melin – Kristján Valur Ingólfsson

Sálmur 939

  • 1. Angi hvílir undir sæng
  • og ennið skreytir lokkur.
  • Breiddu yfir verndarvæng,
  • vertu, Guð, með okkur
  • þegar syrtir sálu í
  • svo að betur megum
  • vernda börnin, brosmild, hlý,
  • það besta sem við eigum.
  • Nú opna ég óðum gluggann minn
  • engli blíðum hleypi inn.
  • 2. Húsið sveipast helgum frið
  • héluð borgin sofnar.
  • Á kerti núna kveikjum við,
  • kvöldsins birta dofnar.
  • senn er komin niðdimm nótt,
  • næðir rok um hjarnið.
  • Engill flýgur ofur hljótt
  • yfir litla barnið.
  • Nú opna ég óðum gluggann minn
  • engli blíðum hleypi inn.
Gerður Kristný

Sálmur 940

  • [1] Nú vil eg enn í nafni þínu,
  • náðugi Guð sem léttir pínu,
  • mér að minni hvílu halla
  • og heiðra þig fyrir gæsku alla
  • [2] þáða af þér á þessum degi,
  • því er skylt eg gleymi eigi.
  • En það má eg aumur játa,
  • angri vafinn sýta og gráta,
  • [3] móðgað hef eg margfaldlega
  • mildi þína guðdómlega.
  • Útslétt mínar syndir svartar,
  • sundurkramið lækna hjarta.
  • [4] Þá mun ásókn illra anda
  • ei hið minnsta kunna að granda.
  • Lát mig þenkja á þessu kvöldi
  • það eg lifi i veiku holdi,
  • [5] brothætt gler og bólan þunna
  • brotna senn og hjaðna kunna.
  • Þú einn, Guð, skalt þar um ráða
  • þínar kný eg á dyr náðar
  • [6] af míns hjarta innsta grunni
  • andvarpa og bið með munni.
  • Þegar eg skal seinast sofna
  • sál viðskilur, fjörið dofnar,
  • [7] hjartans faðir, í hendur þínar
  • hverfa lát þá öndu mína.
  • Hold í jörðu hægt lát blunda
  • helgra svo þar bíði funda
  • [8] og upprisinn að eg víki
  • inn með þér í himnaríki.
  • Þar mun eg þúsund þakkir færa,
  • þér sé lofgjörð, prís og æra. Amen.
Hallgrímur Pétursson

Sálmur 941

  • Dagur er liðinn, dimmir furðu skjótt.
  • Allir góðir englar vaki
  • yfir þér í nótt .
  • 2. Vindinum kalda verður bráðum rótt.
  • Allir góðir englar vaki
  • yfir þér í nótt.
  • 3. Hugurinn reikar, hjartað slær svo ótt.
  • Allir góðir englar vaki
  • yfir þér í nótt.
  • Sælt er að geta sofnað vel og fljótt.
  • Allir góðir englar vaki
  • yfir þér í nótt.
Aðalsteinn Ásberg Sigurðsson

Sálmur 942

  • 1. Ég vil dvelja í skugga vængja þinna
  • ég vil þiggja þann frið er færir þú.
  • Nóttin kemur en ég mun ekki hræðast
  • er ég dvel í skugga vængja þinna.
  • :,: Í skugga, í skugga, í skugga vængja þinna.:,:
  • 2. Undir vængjum hans má ég hælis leita,
  • trúfesti hans er skjöldur minn.
  • Örvar fljúga, en ég mun ekki hræðast
  • er dvel í skugga vængja þinna.
  • :,: Í skugga, í skugga, í skugga vængja þinna.:,:
Slm 17.8; 91.1-5 – Cathy Spurr – Gunnar Böðvarsson

Sálmur 943

  • 1. Láttu nú ljósið þitt
  • loga við rúmið mitt,
  • hafðu þar sess og sæti,
  • signaður Jesús mæti.
  • 2. Eins láttu ljósið þitt
  • lýsa í hjarta mitt,
  • skína í sál og sinni,
  • sjálfur vaktu þar inni.
  • 3. Lát húmið milt og hljótt
  • hlúa að mér í nótt
  • og mig að nýju minna
  • á mildi arma þinna.
  • 4. Eg fel minn allan hag
  • einum þér nótt sem dag,
  • ljósið af ljósi þínu
  • lifi í hjarta mínu.
1. vers gömul bæn, 2.-4. vers Sigurbjörn Einarsson

Sálmur 944

  • Kvöldsins hljóðnar kliður.
  • Kemur friðsæl nótt
  • yfir skóg og akra.
  • Allt er kyrrt og hljótt.
  • Áfram áin niðar,
  • aldrei nóg hún fær.
  • Ann sér engrar hvíldar
  • uns til sjávar nær.
  • Líkt og elfan ertu
  • æ, mitt hjarta, þreytt.
  • Friðlaus leit að fjarska,
  • finnur hvergi neitt.
  • Aðeins Guð einn veitir
  • öllum hvíld hjá sér.
  • Friðar óró alla.
  • Eilíft lof sé þér.
Kristján Valur Ingólfsson

Sálmur 945

  • 1. Sjá vorsins bjarta veldi
  • úr viðjum leysa jörð.
  • Það lauf, sem frostið felldi
  • í freðinn vetrarsvörð,
  • rís upp á yngdum kvisti
  • við yl frá vorsins sól.
  • Já, allt rís upp með Kristi
  • sem áður féll og kól.
  • 2. Sjá ljóssins tökin ljúfu
  • sem lesa dauðans ís.
  • Hvert blóm, hvert blað á þúfu,
  • er bros frá Paradís
  • því hann sem dauðann deyddi
  • í deiglu kærleikans
  • það ljós til sigurs leiddi
  • sem leysir sköpun hans.
  • 3. Lát vorsins vald þig styrkja
  • og vekja söng og þor.
  • Þann dag steig Drottins kirkja
  • af dauða fram sem vor
  • er lýst af páskaljóma
  • hans líf reis upp af gröf.
  • Því láti lofgjörð hljóma
  • allt líf, hans dýra gjöf.
Knut Ödegård – Sigurbjörn Einarsson