Sálmur

Sálmur 14

  • Guð :,: hæst í hæð, :,: þig himnum ofar
  • í heiði stjarnamergðin lofar
  • með göngu sinnar himinhljóm.
  • Þó sér ei meira sjónin veika
  • en sjálfs þín guðdóms skuggann bleika,
  • ei þig í hæstum helgidóm.
  • Einn dropa' af dýrð, ei dýrðarhafið
  • :,: sér dauðlegt auga, þoku vafið. :,:
  • Og hvað mót veru verk þitt er?
  • Ó, lútum guðdóms geislavaldi,
  • þér, Guð, vor sál í skuggsjá haldi,
  • sem daggtár sólar blíðmynd ber.
  • Guð :,: hæst í hæð, :,: þér hörpur óma
  • í hvössum ægigeisla ljóma
  • við englaskarans sigursöng.
  • Þar himnesk dunar hljóðstraums bára,
  • þú heyrir samt frá djúpi tára
  • hvert andvarp manns við örlög ströng.
  • Dýrð sé þér hátt og djúpt í geimi,
  • :,: þú dreifir myrkrum, lýsir heimi. :,:
  • Send vorum anda von og þrótt.
  • Hvað megnar allur myrkrakraftur?
  • Þín máttarhöndin leiðir aftur
  • úr sorta ljómann, sól og nótt.
Sb. 1945 - Steingrímur Thorsteinsson