Sálmur

Sálmur 15

  • Ætti ég að láta linna
  • lof um Guð minn, hann, sem er
  • læknir allra meina minna,
  • mig í líknarskauti ber?
  • Allt, sem hans í hjarta bærist,
  • heit er ást og blessuð náð,
  • gjöf er hans og gæskuráð,
  • að ég lifi, er og hrærist.
  • Allt fær brugðist annað skjótt,
  • aldrei Drottins kærleiks gnótt.
  • Eins og fuglinn veika vefur
  • vængjum sínum unga smá,
  • allt eins Drottins hönd mér hefur
  • hjúkrað móðurlífi frá.
  • Hann, sem fyrst mér lífið lénti,
  • lét ei af að blessa mig,
  • gaf mér föður sjálfan sig
  • og á lífsins leið mér benti.
  • Allt fær brugðist annað skjótt,
  • aldrei Drottins kærleiks gnótt.
  • Guð af miskunn soninn sendi,
  • sem á krossi deyddur var,
  • að mitt syndalíf ei lendi
  • loks í dauða glötunar.
  • Ó, þú miskunn öllu stærri,
  • ó, þú líknar grunnlaust haf,
  • dýpt þín allri dýpt ber af,
  • allri þú ert hugsun hærri.
  • Allt fær brugðist annað skjótt,
  • aldrei Drottins kærleiks gnótt.
  • Guð mér helgan gefur anda
  • guðdómsorði dýru með,
  • að í hverjum voða' og vanda
  • veg ég réttan fái séð.
  • Hjarta mitt svo huggun finni,
  • hels er ógnar myrkur svart,
  • trúarljósið tendrar bjart
  • andi Guðs í öndu minni.
  • Allt fær brugðist annað skjótt,
  • aldrei Drottins kærleiks gnótt.
  • Himinn, jörð og hafið víða
  • heill og blessun færa mér,
  • hvert sem augað læt ég líða,
  • líknarhönd míns Guðs það sér.
  • Allt ber Guðs um elsku vottinn,
  • allt um vísdóm hans og mátt.
  • Allt í veröld hrópar hátt:
  • Lof sé þér og dýrð, vor Drottinn.
  • Allt fær brugðist annað skjótt,
  • aldrei Drottins kærleiks gnótt.
Gerhardt - Sb. 1886 - Helgi Hálfdánarson