Sálmur

Sálmur 18

  • Í gegnum lífsins æðar allar
  • fer ástargeisli, Drottinn, þinn,
  • í myrkrin út þín elska kallar,
  • og allur leiftrar geimurinn,
  • og máttug breytast myrkraból
  • í morgunstjörnur, tungl og sól.
  • En skærast, Guð minn, skín og ljómar
  • í skugga dauðans vera þín,
  • er röddin þinnar elsku ómar
  • í endurleystri sálu mín
  • og segir: Þú ert sonur minn,
  • því sjá þú, ég er faðir þinn.
  • Og aldrei skilur önd mín betur,
  • að ertu Guð og faðir minn,
  • en þegar eftir villuvetur
  • mig vermir aftur faðmur þinn,
  • og kærleiksljósið litla mitt
  • fær líf og yl við hjarta þitt.
  • Lát undur þinnar ástar vekja
  • upp elsku hreina' í hverri sál
  • og öfund burt og hatur hrekja
  • og heiftrækninnar slökkva bál.
  • Lát börn þín verða í elsku eitt
  • og elska þig, sinn föður, heitt.
Sb. 1886 - Matthías Jochumsson