Sálmur

Sálmur 64

  • Vakna, Síons verðir kalla,
  • ó, vakna, hljómar röddin snjalla,
  • þú Jerúsalem, borg Guðs, brátt.
  • Hyggin vert og hugsa eigi,
  • að hér til hvíldar bjóða megi,
  • þótt yfir standi aldimm nátt.
  • Sjá, Herrann kemur kær,
  • kom, brúður, honum nær.
  • Blys lát brenna
  • og gleðst í lund,
  • á Guðs þíns fund
  • hann leiðir þig við ljúfa mund.
  • Síon hljóminn helga nemur,
  • sig hún í skyndi býr og kemur
  • og ástvin breiðir arma mót.
  • Sjá, hann birtist, son Guðs fríður,
  • í sannleiksvaldi, náðarblíður,
  • sú morgunstjarna' og meinabót.
  • Þú, Herra', ens hæsta son,
  • vor huggun, gleði' og von.
  • Hósíanna!
  • Með fögnuð vér
  • nú fylgjum þér
  • í himnadýrð, sem eilíf er.
  • Eilíft lof með einum rómi
  • þér inna skal, Guðs dýrðarljómi,
  • með englum sælum uppi þar,
  • þar sem lífsins geislar glitra
  • frá guðdómstóli hins alvitra,
  • sem með sér ann oss eilífðar.
  • Hvað auga aldrei sá
  • og eyra mátti' ei ná,
  • vér nú sjáum.
  • Ó, Herra, þér,
  • sem hjörtun sér,
  • um eilífð syngjum vegsemd vér.
Nicolai - Sb. 1871 - Stefán Thorarensen