Sálmabók

1 Vertu sæl, vor litla, hvíta lilja,
lögð í jörð með himnaföður vilja,
leyst frá lífi nauða,
ljúf og björt í dauða
lést þú eftir litla rúmið auða.

2 Enginn þýðir, hel, þitt helgiletur.
Hvar er vorið, spyrja börn um vetur.
Dagur njólu dylur,
daginn nóttin hylur,
lífið oss frá eilífðinni skilur.

3 Því til hans sem börnin ungu blessar,
biðjum hann að lesa rúnir þessar,
heyrum hvað hann kenndi:
Hér þótt lífið endi
rís það upp í Drottins dýrðarhendi.

4 Vertu sæl, vor litla ljúfan blíða,
lof sé Guði, búin ertu' að stríða.
Upp til sælu sala
saklaust barn án dvala.
Lærðu ung við engla Guðs að tala.