Sálmabók

1 Hin fegursta rósin er fundin
og fagnaðarsæl komin stundin.
Er frelsarinn fæddist á jörðu
hún fannst meðal þyrnanna hörðu.

2 Upp frá því oss saurgaði syndin
og svívirt var Guðs orðin myndin
var heimur að hjálpræði snauður
og hver einn í ranglæti dauður.

3 Þá skaparinn himinrós hreina
í heiminum spretta lét eina
vorn gjörspilltan gróður að bæta
og gjöra hans beiskjuna sæta.

4 Þú, rós mín, ert ró mínu geði,
þú, rós mín, ert skart mitt og gleði,
þú harmanna beiskju mér bætir,
þú banvænar girndir upprætir.

5 Þótt heimur mig hamingju sneyði,
þótt harðir mig þyrnarnir meiði,
þótt hjartanu' af hrellingu svíði
ég held þér, mín rós – og ei kvíði.