Sálmabók

1 Lýs, milda ljós, í gegnum þennan geim,
mig glepur sýn
því nú er nótt og harla langt er heim.
Ó, hjálpin mín,
styð þú minn fót, þótt fetin nái skammt
ég feginn verð ef áfram miðar samt.

2 Ég spurði fyrr: Hvað hjálpar heilög trú
og hennar ljós?
Mér sýndist bjart en birtan þvarr og nú
er burt mitt hrós.
Ég elti skugga, fann þó sjaldan frið
uns fáráð öndin sættist Guð sinn við.

3 Þú ljós, sem ávallt lýsa vildir mér,
þú logar enn,
í gegnum bárur, brim og voðasker.
Nú birtir senn.
Og ég finn aftur andans fögru dyr
og engla þá sem barn ég þekkti fyrr.