Jóladagur

Eilífi Guð og faðir, þú sem með fæðingu þíns elskaða sonar gafst heiminum lífið, sem er ljós mannanna: Veit okkur náð til þess að taka við honum í hjörtu okkar og verða þín börn í honum, sem með þér lifir og ríkir í einingu heilags anda, einn sannur Guð um aldir alda.

Gangið út, já, gangið út um hliðin, greiðið götu þjóðarinnar. Leggið, leggið braut, ryðjið grjótinu burt, reisið merki fyrir þjóðirnar. Sjá, Drottinn hefur kunngjört allt til endimarka jarðar: „Segið dótturinni Síon, sjá, hjálpræði þitt kemur. Sjá, sigurlaun hans fylgja honum og fengur hans fer fyrir honum.“ Þeir verða nefndir heilagur lýður, hinir endurleystu Drottins, og þú kölluð Hin eftirsótta, Borgin sem aldrei verður yfirgefin.

En er gæska Guðs, frelsara vors, birtist og elska hans til mannanna, þá frelsaði hann okkur, ekki vegna réttlætisverkanna, sem við höfðum unnið, heldur frelsaði hann okkur af miskunn sinni. Það gerði hann í þeirri laug endurfæðingar og endurnýjunar heilags anda sem hann lét ríkulega yfir okkur streyma sakir Jesú Krists, frelsara vors. Þannig erum við réttlætt fyrir náð hans og urðum í voninni erfingjar eilífs lífs.

Í upphafi var Orðið og Orðið var hjá Guði og Orðið var Guð. Hann var í upphafi hjá Guði. Allt varð til fyrir hann, án hans varð ekki neitt sem til er. Í honum var líf og lífið var ljós mannanna. Ljósið skín í myrkrinu og myrkrið tók ekki á móti því. Maður kom fram, sendur af Guði. Hann hét Jóhannes. Hann kom til vitnisburðar, að vitna um ljósið og vekja alla til trúar á það. Ekki var hann ljósið, hann kom til að vitna um ljósið. Hið sanna ljós, sem upplýsir hvern mann, kom nú í heiminn. Hann var í heiminum og heimurinn var orðinn til fyrir hann en heimurinn þekkti hann ekki. Hann kom til eignar sinnar en hans eigið fólk tók ekki við honum. En öllum þeim sem tóku við honum gaf hann rétt til að verða Guðs börn, þeim sem trúa á nafn hans. Þau urðu ekki til á náttúrulegan hátt né af vilja manns heldur eru þau af Guði fædd. Og Orðið varð hold, hann bjó með oss, fullur náðar og sannleika og vér sáum dýrð hans, dýrð sem sonurinn eini á frá föðurnum.

1 Í upphafi var orðið fyrst, það orð var Guði hjá. Það játum vér um Jesúm Krist er jörðu fæddist á. 2 Hann var það lífsins ljósið bjart er lýsir upp hvern mann en svo var manna myrkrið svart að meðtók það ei hann. 3 Hann kom til sinna, kom með frið, hann kom með líkn og náð en þeir ei kannast vildu við síns vinar líknarráð. 4 En hver sem tekur honum við og hýsir Drottin sinn fær náð og sigur, sæmd og frið og síðast himininn. 5 Já, Guðs son kom í heiminn hér og hann varð mönnum jafn að Guðs börn aftur verðum vér og vegsömum hans nafn. Valdimar Briem