"Hverju skiptir það þig?" (What is that to you?)

Við vitum að Jesús er vegurinn en hver er mælikvarðinn sem segir til um hvort við séum að fylgja honum? Sum myndu segja: „Nú, við eigum að fylgja boðorðunum tíu.“ Það er góður punktur enda vitnaði Jesús sjálfur í boðorðin þegar ríki maðurinn spurðist fyrir um hvernig hann gæti öðlast eilíft líf. Sagan segir að ríki maðurinn hafði gætt allra boðorðanna en gat að lokum ekki gefið allar eigur sínar til fátækra eins og frelsarinn bauð. Kemst hann til himna eða ekki?

Náð og friður sé með ykkur frá Drottni Jesú Kristi. Amen.

„Ég er vegurinn, sannleikurinn og lífið. Enginn kemur til föðurins nema fyrir mig“. Þetta eru ein þekktustu orð Jesú sem eru aðeins að finna í Jóhannesarguðspjalli. Jesús gefur hér til kynna að aðgangur að Guði föður sé eingöngu veittur í gegnum Guð soninn. Þessi texti skapar vandamál fyrir nútímasamfélag sem leggur áherslu á fjölbreytileika á öllum sviðum lífsins og þar á meðal trúarbragða. Textinn er afar fallegur og trúi ég því sem Jesús segir; að það sé eingöngu ein leið til Guðs. Jesús staðfestir þetta enn frekar í Matteusarguðspjalli er hann ræðir um veginn til Guðs. Hann segir: „Gangið inn um þrönga hliðið. Því að vítt er hliðið og vegurinn breiður sem liggur til glötunar og margir þeir sem þar fara inn. Hve þröngt er það hlið og mjór sá vegur er liggur til lífsins og fáir þeir sem finna hann.“

Vegurinn er einn og hliðið er þröngt sem gerir vegferðina krefjandi fyrir okkur sem fylgjum Kristi. Það er ekki auðvelt að vera kristinn heldur er það eilíf barátta við innri mann. Öll förum við af veginum á lífsleiðinni og týnumst inn fyrir breiða hliðið. Það er þægilegt að vera þar og erfitt að koma sér út. Samt sem áður hættir Jesús ekki að rétta út hjálparhönd sína því að öll erum við ávallt velkomin til hans. Enginn dómur, engin refsing heldur miskunnsemi, mildi og kærleikur.

Þessi náð er sjaldséð hjá okkur vegna þess að við erum ekki hæf til þess að gefa hana. Við erum oft gjörn á að sjá hið slæma og Jesús veit það. Þess vegna hafa þessir textar um veginn og hliðið verið notaðir til að dæma aðra sem fylgja ekki sömu trúar- og lífsskoðunum og við. „Það er ekki nóg að vera góð manneskja, þú þarft að trúa á Guð og Jesú til að komast til himna“. „Ef þú ert annarrar trúar eða án hennar að þá liggur leiðin til glötunar“. Án efa hafið þið heyrt fólk nota slíka orðræðu í raunheimum eða á samfélagsmiðlum. Hér er mikilvægt að muna að það hefur enginn orðið fylgjandi Krists eða nánari Guði með því að vera barinn í höfuðið með Biblíu.

Annar skilningur er þessi: „Þú þarft einungis að taka trú á Jesú Krist og þér verður bjargað“. Góður punktur sem fyrr enda segir frelsarinn að þau sem þekkja hann, mun hann þekkja frammi fyrir föðurnum. En hvað með dæmisöguna um miskunnsama samverjann? Hann er birtingarmynd tvöfalda kærleiksboðorðsins; að elska Guð og náungann eins og sjálfan þig. Samverjar og Gyðingar eiga langa sögu og þola þeir ekki hvorn annan. Báðir hóparnir trúa á Guð en eru ósammála um hvar staður Guðs er. Gyðingar tilbáðu Guð í Jerúsalem á meðan Samverjarnir tilbáðu Drottinn á háu fjalli. Báðir hópar eiga það sameiginlegt að trúa ekki á Jesú Krist. Hvert fer miskunnsami samverjinn þegar hann deyr? Ómögulegt er að segja til um það.

Við förum að sjá ákveðið þema hérna. Við vitum ekki nákvæmlega hver fer til föðurins og hver ekki? Við erum gjörn á að setjast í dómarasætið, dæma aðra og segja öðrum hvar vegurinn til Guðs liggur. Við vitum hver vegurinn er en hvernig við förum að er vegferð hvers og eins. Síðasta sunnudag spurði Jesús lærisveinn sinn Pétur þrisvar hvort hann elskaði sig. Pétur játaði það í öll þrjú skiptin að hann elskaði Jesú. Svo opinberaði hann fyrir honum að Pétur myndi vegsama Guð með dauða sínum. Svo leit Pétur á kollega sinn, lærisveininn sem Jesús elskaði, og spurði Drottin: „Drottinn, hvað um þennan?“ Jesús svaraði: Ef ég vil að hann lifi þangað til ég kem, hverju skiptir það þig?“ Þetta er merkilegt því að við höfum án efa hugsað: „Þessi fer ekki til Guðs“ eða „Mun Jesús samþykkja hann?“ og hér höfum við svarið: „Hverju skiptir það þig?“ Samband Jesú við aðra varðar okkur ekki.

Okkar hlutverk er að boða fagnaðarerindið um Jesú Krist. Við erum ekki frelsarar og getum ekki bjargað neinum. Það er hlutverk heilags anda sem býr innra með hverju og einu okkar. Hann er hjálparinn sem Jesús skildi eftir hér á jörðu svo að við gætum fundið veginn. Trúin er okkar persónulega vegferð. Hún er okkar bjarg og traust. Hún er okkar. Það er enginn sem getur tekið hana af okkur og enginn getur gefið okkur hana nema Guð einn. Hún kemur að innan og getum við hvílt í því að Guð faðir, sonur og heilagur andi vinni í hverju og einu okkar, og leiði okkur aftur á veginn sem er Jesús Kristur. Dýrð sé Guði, föður, syni og heilögum anda, svo sem var í upphafi, er og verður um aldir alda. Amen.

ENGLISH

Grace and peace be with you from the Lord Jesus Christ. Amen.

"I am the way, the truth, and the life. No one comes to the Father except through me." These are some of the best-known words of Jesus, found only in the Gospel of John. Here, Jesus indicates that access to God the Father is granted exclusively through God the Son. This text creates a problem for modern society, which emphasizes diversity in all areas of life, including religion. The text is very beautiful, and I believe what Jesus says: that there is only one way to God. Jesus confirms this further in the Gospel of Matthew when he discusses the way to God. He says: "Enter through the narrow gate. For wide is the gate and broad is the road that leads to destruction, and many enter through it. But small is the gate and narrow the road that leads to life, and only a few find it."

This is the way and the gate is narrow, which makes the journey challenging for those of us who follow Christ. It is not easy to be a Christian; rather, it is an eternal struggle with your inner self. We all go off the path during our lives and get lost inside the broad gate. It is comfortable to be there and difficult to get out. Nevertheless, Jesus never stops reaching out his helping hand because we are all always welcome to him. No judgment, no punishment—only mercy, gentleness, and love.

This grace is rarely seen among us because we are not capable of giving it. We are often prone to seeing the worst in people, and Jesus knows that. Therefore, these texts about the way, and the gate have been used to judge others who do not follow the same religion or life views as we do. "It is not enough to be a good person; you need to believe in God and Jesus to get to heaven." "If you are of another faith or without one, then the path leads to destruction." No doubt you have heard people use such rhetoric in the real world or on social media. Here, it is important to remember that no one has ever become a follower of Christ or closer to God by being beaten over the head with a Bible.

We know that Jesus is the way, but what is the standard that tells us if we are following him? Some would say: "Well, we should follow the Ten Commandments." That is a good point, as Jesus himself quoted the commandments when the rich man asked how he could obtain eternal life. The story says that the rich man had kept all the commandments but ultimately could not give all his possessions to the poor as the Savior commanded. Does he get to heaven or not? It is impossible to say.

Another understanding is this: "You only need to accept faith in Jesus Christ and you will be saved." Another good point, as the Savior says that those who know him, he will recognize before the Father. But what about the parable of the Good Samaritan? He is the manifestation of the Great commandment of love: to love God and your neighbour as yourself. Samaritans and Jews have a long history and cannot stand each other. Both groups believe in God but disagree on where God's place is. Jews worshipped God in Jerusalem while the Samaritans worshipped the Lord on a high mountain. Both groups have in common that they do not believe in Jesus Christ. Where does the Good Samaritan go when he dies? It is impossible to say.

We are starting to see a certain theme here. We do not know exactly who goes to the Father and who does not. We like to sit in the judge's seat, judging others and telling others where the path to God lies. We know who the Way is, but how we travel it is each person's individual journey. Last Sunday, Jesus asked his disciple Peter three times if he loved him. Peter confessed all three times that he loved Jesus. Then he revealed to him that Peter would glorify God with his death. Then Peter looked at his colleague, the disciple whom Jesus loved, and asked the Lord: "Lord, what about this man?" Jesus answered: "If I want him to remain until I come, what is that to you?" This is remarkable because we have undoubtedly thought: "This one isn't going to God" or "Will Jesus accept him?" and here we have the answer: "What is that to you?" Jesus' relationship with others does not concern us.

Our role is to proclaim the gospel of Jesus Christ. We are not saviours and cannot save anyone. That is the role of the Holy Spirit who lives within each and every one of us. He is the helper whom Jesus left here on earth so that we could find the way. Faith is our personal journey. It is our rock and our trust. It is ours. There is no one who can take it from us, and no one can give it to us except God alone. It comes from within, and we can rest in the fact that God the Father, Son, and Holy Spirit works in each of us, leading us back to the way, which is Jesus Christ.

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit; as it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.