PREDIKANIR OG PISTLAR
The healing of this woman was not just one of many kinds of “work” or “labor.” It was Thanksgiving itself for God’s creation and the very joy of the liberation that God brings. It is precisely this thanksgiving and joy that the Sabbath is truly asking for. / Lækning þessarar konu var ekki bara ein af mörgum tegundum „vinnu“ eða „erfiðis“. Hún var þakkarhátíðin sjálf fyrir sköpun Guðs og einmitt sú gleði yfir frelsuninni sem Guð færir. Það er einmitt þessi þakklætissemi og gleði sem hvíldardagurinn biður raunverulega um.
Hann sér hana. Og þar opnast þessi stutta saga. Því við getum verið bogin á fleiri vegu en líkamlega. Fólk getur verið bogið af sorg eða skömm, af ótta og kvíða, af ábyrgð sem verður of þung, af stöðugri þörf fyrir að standast væntingar annarra, af einhverju sem gerðist fyrir löngu en við náum ekki að sleppa taki á.
Frásögnin um bersyndugu konuna í Lúkasarguðspjalli (7:36–50) geymir djúpan siðferðislegan boðskap og hefur verið óþrjótandi uppspretta innblásturs í listum og tónlist.
Börn geta verið glögg. Þau hafa orð á því sem fullorðna fólkið tekur ekki eftir eða þorir ekki að nefna. Landi Sörens, H.C. Andersen, fangar þetta í ævintýrinu um nýju fötin keisarans. Þar var fatnaðurinn ekki aðeins undarlegur. Hann var alls ekki til staðar. Það þurfti barn til að segja það upphátt. Ég fékk líka að heyra í vetur að barn í söfnuðinum hefði furðað sig á því hvers vegna ég væri í grænum risaeðlubúningi.
Á sama tíma leggjum við þjónar kirkjunnar okkur fram í að skíra, fræða og þjóna, sinna líknaþjónustu, sálgæslu, barnastarfi, fyrirbænaþjónustu, eldri borgarastarfi, æskulýðsstarfi og menningarstarfi ýmiskonar. Að láta sig varða mannréttindi snertir alla ofangreinda þætti og þjónustu kirkjunnar. Já, ég tel að kirkjan eigi að láta sig varða mannréttindi. Hvað telur þú?
„Nú er verslunarmannahelgi og maður rolast einn í bænum,“ orti Megas. En leiðtoginn er aldrei einn. Hann leiðir alltaf einhverja og skilur eftir spor í lífi þeirra.
Ég tel að kristniboð hefur verið misskilið lengi vel. Í þessari ræðu út frá texta þar sem Jesú segist vera brauð lífsins, reyni ég að útskýra hvernig heims kristni hefur endurskilgreint „mission“ sem erindi Guðs eða „missio dei“, Guð er gerandinn og fólk eru þátttakendur í verki Guðs.
Á stóru móti eins og því sem lýkur í kvöld finnum við til með einstaklingum sem hafa ekki náð markmiðum sínum. Og sjálfsbjargarviðleitnin sem blundar djúpt innra með okkur festir einbeitingu okkar á þær þrautir allar. Já Táraleikarnir eru réttnefni á slíkri hátíð. Þeir minna okkur á að sönn uppfylling krefst fórna og kallar á að fólk leiti að tilgangi fremur en skammvinnri nautn. Það er einmitt sú sigurgleði sem við lesum um í pistli dagsins og sá heilagi andi á að vera okkur leiðarljós enn í dag
The "bread of life" does not make the bread we eat unnecessary, but it prevents us from becoming slaves to the bread we eat. "Man shall not live on bread alone, but on every word that comes from the mouth of God." / „Brauð lífsins“ gerir ekki hið daglega brauð óþarft, en það kemur í veg fyrir að við verðum þrælar þess brauðs sem við borðum. „Maðurinn lifir ekki á einu saman brauði heldur á hverju orði sem fram gengur af Guðs munni.“
Skírnin er ein af merkustu tímamótum lífs okkar, því í skírninni tekur Kristur okkur að sér og við fáum að vera börn Guðs í skírninni er okkur líka gefið nafnið sem við berum með okkur alla ævi, nafnið sem einkennir persónu okkar alla tíð, nafnið sem Guð kallar okkur með til fylgdar við sig.
Our families, our hobbies, and our vacations are all gifts from God our Father. They are supposed to be opportunities that bring joy to our lives and create smiles and grateful hearts. But without even realizing it, sometimes they stop being that way. / Fjölskyldan okkar, áhugamálin okkar og fríin okkar eru allt gjafir frá Guði föður okkar. Þau eru ætluð til að færa lífi okkar gleði, bros og þakklátt hjarta. En án þess að við tökum eftir því geta þessar gjafir smám saman hætt að vera það sem Guð ætlaði þeim að vera.
Þrenningarhátíðin er sú hátíð kirkjunnar sem dregur saman allar aðrar hátíðir kirkjunnar. Hún snýst ekki um einn atburð. Jólin minna okkur á að Guð faðir, skapari himins og jarðar, sendi son sinn frelsarann Jesú frá Nasaret inn í okkar heim, inn í okkar líf. Páskarnir, krossfesting og upprisa Jesú frá dauðum minna okkur á hversu mikill kærleikur Guðs er til okkar og hversu mikið það kostaði Guð að elska sköpun sína.