Walking While Looking at the Lord's Back / Að ganga og horfa á bak Drottins

Text John 8:42-51                                                             *Íslensk þýðing niður

Grace to you and peace from God our Father and the Lord Jesus Christ. -Amen.

1.

Today’s Gospel reading is from John chapter 8. You might be surprised because it uses strong words like "your father is the devil" or "murderer." This is part of a very long argument between Jesus and the religious leaders of that time, mainly the Pharisees, the teachers of the Law, and the Sadducees. Since today’s text can be a bit difficult to understand on its own, I want to start by explaining the background of this discussion.

By the way, the Gospel of John often uses the phrase "the Jews." Please keep in mind that this refers specifically to the religious leaders who were opposing Jesus at that time, not the entire Jewish people as a whole.

The core of the argument throughout the Gospel of John is about "the divinity of Jesus"—the fact that Jesus is God. However, in chapter 8, the debate suddenly gets much more intense. 

First, the Jewish leaders bring up the point: "Abraham is our father."(Jn.8:39) As you know, Abraham is the founding figure of the Jewish people who appears in the Book of Genesis.

The reason they brought up Abraham was because of the idea of being "the chosen people." They believed that because they were descendants of Abraham, they were special to God. They wanted to say that simply being Jewish meant they were loved by God.

In response, Jesus says, "If you were Abraham’s children, you would do what Abraham did. (...) now you are looking for a way to kill me, because you have no room for my word. (...) Abraham did not do such things."(Jn.39-40)

"What Abraham did" means taking God's word seriously and following Him. When God called him, Abraham left his home and went on a journey without knowing where he was going. Later, God showed him the "Promised Land" of Palestine and promised to give that land to his descendants.

Much later, in the time of Moses, God made a covenant (a special agreement) to be the protector of the Jewish people. God would protect them, and in return, the people would follow the Law (the Torah) and show God’s grace to the whole world. They were meant to let everyone know that He is the true God. This is the real beginning of being the "chosen people."

It is just as it says in the Book of Isaiah: "I will make you a light for the Gentiles, that my salvation may reach to the ends of the earth" (Isaiah 49:6). In other words, being "chosen" is not a special privilege to brag about; it is a special mission from God.

2.

However, for various reasons, by the time Jesus came, the religious leaders had misunderstood being "chosen" as a special privilege. They thought God’s grace belonged only to them, and they kept it locked inside their own Jewish society. One reason Jesus came was to open those closed doors.

In short, what Jesus is saying is: "You claim to be children of Abraham, but you aren’t taking God’s word seriously like Abraham did, are you? If that’s the case, your family line means nothing."

Then, the teachers of the Law started saying, "the only Father we have is God himself.” (Jn.8:41) That leads us directly into today’s text. I know this introduction was a bit long, but without understanding this flow, it is hard to follow today’s passage.

To these people who claimed God was their Father, Jesus answered: "You belong to your father, the devil, and you want to carry out your father’s desires. He was a murderer from the beginning, not holding to the truth, for there is no truth in him."

These are very harsh words, aren't they? "The devil was a murderer from the beginning." But what exactly is the devil? People often debate whether the devil is a real physical being or just a symbol of destruction. Either way, in the Bible, the devil is the "tempter"—the one who leads us toward evil and tries to steal our faith. In other words, the devil is whatever tries to pull humans away from God.

That means the devil keeps people away from salvation and leads them to ruin. That is why, fundamentally, the devil is a "murderer." We can also think of these words as referring to the fact that this group of people was already plotting to kill Jesus himself.

When Jesus says "you belong to your father, the devil," we shouldn't take it literally to mean they are "children of a monster." Instead, we should see it as meaning "people who have been tricked by the devil, have lost sight of God, and can no longer admit their own sins." It refers to those who have forgotten their true Father, God, and have ended up serving the devil instead.

3.

By the way, all of us live with sin. Being a Christian means admitting the sin inside ourselves and living in a way that seeks God’s forgiveness through Jesus’ sacrifice. And hopefully, we want to walk a path where we avoid the sins we can and try not to fall into even bigger sins.

Even as Christians, no one is without sin. But looking at it another way, it is because we have sin that we become aware of it. That is why we can feel thankful for being forgiven and keep God in our minds.

In this world, there are people who have no sense of their own sin. They are confident and truly believe they are always right and never wrong. Let’s think about "sin" by using a bit of an extreme example. Instead of "original sin," let’s think about actual crimes.

Among criminals, there are people called "convinced criminals" (ideological offenders). These are people who commit crimes because of their political beliefs, religious convictions, or their own sense of justice. Even if these people are caught and taken to court, they do not regret what they did or try to change. Why? Because they have no feeling that they did anything wrong.

Even when it’s not about a legal crime, but about "sin" in the general sense of original sin, there seem to be these kinds of "convinced" people. These are the Jewish leaders in today’s text.

They are lost in their pride of being descendants of Abraham. They think, "We are already loved by God. We are following God." They are so convinced of this that, deep down, they have no awareness of their own sin. Therefore, they aren't truly looking for a Savior. That is why, even when the Savior appears right in front of them, they don’t recognize who He is.

This is what Jesus is pointing out: "You think you are following God, but actually, you are being tricked and controlled by the devil."

4.

In the late 19th century, there was a man named J.C. Ryle, who was a Bishop in the Church of England. I haven't actually read his books myself, but a Japanese pastor once quoted him in a sermon. He said:

"It might seem strange, but among the many people who call themselves Christians, there are people who are exactly like these Jewish leaders. (...) Their entire faith is made up of just two or three ideas that are no smarter or better than what the enemies of the Lord used to say. 

They will say to you, 'We are official members of the church. We are baptized. We take part in the Lord’s Supper (Holy Communion).' But they can't tell you anything more than that. (...) And yet, they expect to go to heaven simply because they are church members."

I believe this is a deep insight. Even if we are Christians, if we lose the awareness of our sins and the desire to be forgiven—and if we just become satisfied with who we are now—we will end up in exactly the same place as the people in today’s text.

When we read today’s Gospel, which side are we standing on? We often assume we are always on Jesus’ side. But in reality, there are times when we might have moved over to the side of the people who opposed Him.

But even so, it is okay. If you notice it, you can always go back to Jesus’ side. The real problem is when we spend our lives without noticing that we have drifted away from Him.If that happens, we ourselves become an easy target for the devil. 

During this season of Lent, as we look up at the Cross of Jesus, I want us to walk while constantly checking where we are standing. I want us to walk while always looking at Jesus’ back ahead of us. Let us keep our eyes on Jesus and follow Him.

The grace of God, which surpasses all understanding, will keep your hearts and your minds in Christ Jesus. -Amen.

*****

Texti Jóhannes 8:42-51  

Náð sé með yður og friður frá Guði föður vorum og Drottni Jesú Kristi. – Amen.

1.
Guðspjall dagsins í dag er úr Guðspjallið eftir Jóhannes, 8. kafla. Þið kunnið að verða hissa, því þar eru notuð sterk orð eins og „faðir yðar er djöfullinn“ eða „morðingi“. Þetta er hluti af mjög löngu orðaskiptum milli Jesú og trúarleiðtoga þess tíma, einkum farísea, lögmálskennara og saddúkæa. Þar sem textinn í dag getur verið dálítið erfiður að skilja einn og sér, vil ég byrja á að útskýra bakgrunn þessarar umræðu.

Að auki notar Guðspjallið eftir Jóhannes oft orðasambandið „Gyðingarnir“. Mikilvægt er að hafa í huga að þar er ekki átt við allt gyðingafólk, heldur sérstaklega þá trúarleiðtoga sem voru að andmæla Jesú á þeim tíma.

Kjarni deilunnar í gegnum allt guðspjallið er spurningin um guðdóm Jesú, það er að segja að Jesús er Guð. En í 8. kafla verður umræðan skyndilega miklu harðari.

Fyrst segja leiðtogar Gyðinga: „Abraham er faðir okkar.“ (Jóh. 8:39). Eins og þið vitið er Abraham upphafsmaður gyðingaþjóðarinnar sem birtist í Fyrsta Mósebók.

Ástæðan fyrir því að þeir nefndu Abraham var hugmyndin um að vera „útvalin þjóð“. Þeir trúðu því að vegna þess að þeir væru afkomendur Abrahams væru þeir sérstakir í augum Guðs. Þeir vildu segja að það eitt að vera Gyðingur þýddi að Guð elskaði þá.

Jesús svarar þeim: „Ef þér væruð börn Abrahams mynduð þér gera verk Abrahams. (…) Nú eruð þér að leita leiðar til að drepa mig, mann sem hefur sagt yður sannleikann sem ég heyrði frá Guði. (…) Abraham gerði ekki slíkt.“ (Jóh. 8:39–40)

„Að gera verk Abrahams“ merkir að taka orð Guðs alvarlega og fylgja honum. Þegar Guð kallaði Abraham yfirgaf hann heimili sitt og lagði af stað í ferðalag án þess að vita hvert hann færi. Síðar sýndi Guð honum hið „fyrirheitna land“, Palestínu, og lofaði að gefa afkomendum hans það land.

Miklu síðar, á tímum Móse, gerði Guð sáttmála (sérstakt samband og loforð) við gyðingaþjóðina um að vera verndari þeirra. Guð myndi vernda þá, og í staðinn myndi fólkið fylgja lögmálinu (Tórunni) og sýna náð Guðs öllum heiminum. Þau áttu að láta alla vita að hann er hinn sanni Guð. Þar liggur hinn raunverulegi uppruni þess að vera „útvalin þjóð“.

Þetta er einmitt það sem sagt er í Jesajabók: „Ég geri þig að ljósi fyrir þjóðirnar, svo að hjálpræði mitt nái til endimarka jarðar.“ (Jes. 49:6).

Með öðrum orðum: Að vera „útvalinn“ er ekki sérstakt forréttindi til að stæra sig af, heldur sérstakt hlutverk og köllun frá Guði.

2.
En af ýmsum ástæðum höfðu trúarleiðtogarnir, þegar Jesús kom fram, farið að misskilja það að vera „útvalinn“. Þeir litu á það sem sérstakt forréttindi. Þeir töldu að náð Guðs tilheyrði aðeins þeim sjálfum og héldu henni lokaðri innan síns eigin gyðinglega samfélags. Ein af ástæðunum fyrir því að Jesús kom var einmitt að opna þessar lokuðu dyr.

Í stuttu máli er Jesús að segja: „Þið segist vera börn Abrahams, en þið takið ekki orð Guðs alvarlega eins og Abraham gerði, er það? Ef svo er, þá þýðir ættartengsl ykkar ekkert.“

Þá fóru lögmálskennararnir að segja: „Einn er faðir okkar, sjálfur Guð.“ (Jóh. 8:41). Þar með komum við beint að texta dagsins í dag. Ég veit að þessi inngangur var dálítið langur, en án þess að skilja þetta samhengi er erfitt að fylgja því sem kemur næst.

Við þetta fólk, sem sagðist eiga Guð sem föður, svaraði Jesús:

„Þér eigið djöfulinn að föður og viljið gera það sem faðir yðar girnist. Hann var morðingi frá upphafi og stendur ekki í sannleikanum, því sannleikur er ekki í honum.“

Þetta eru mjög hörð orð, er það ekki? „Djöfullinn var morðingi frá upphafi.“ En hvað er djöfullinn eiginlega? Fólk ræðir oft um hvort djöfullinn sé raunveruleg vera eða aðeins tákn eyðingar. Hvort sem er, þá er djöfullinn í Biblíunni „freistarinn“—sá sem leiðir okkur til ills og reynir að ræna okkur trúnni. Með öðrum orðum: djöfullinn er það sem reynir að draga manninn burt frá Guði.

Það þýðir að djöfullinn heldur fólki frá hjálpræðinu og leiðir það til glötunar. Þess vegna er djöfullinn í grunninn „morðingi“. Við getum líka skilið þessi orð þannig að þau vísi til þess að þessi hópur fólks var þegar farinn að ráðgera að drepa Jesú sjálfan.

Þegar Jesús segir: „Þér eigið djöfulinn að föður,“ eigum við ekki að taka það bókstaflega eins og hann sé að segja að þeir séu „börn skrímslis“. Frekar ættum við að skilja það þannig að um sé að ræða fólk sem hefur verið blekkt af djöflinum, hefur misst sjónar á Guði og getur ekki lengur viðurkennt eigin syndir. Það á við um þá sem hafa gleymt hinum sanna föður sínum, Guði, og hafa í staðinn endað með því að þjóna djöflinum.

3.
Við skulum einnig muna að við öll lifum með synd. Að vera kristinn þýðir að viðurkenna syndina sem býr innra með okkur og lifa þannig að við leitum fyrirgefningar Guðs fyrir fórn Jesús Kristur. Og auðvitað viljum við ganga þann veg að forðast þær syndir sem við getum og reyna að falla ekki í enn stærri syndir.

Jafnvel sem kristin er enginn án syndar. En séð á annan hátt er það einmitt vegna þess að við höfum synd að við verðum meðvituð um hana. Þess vegna getum við fundið þakklæti fyrir að vera fyrirgefin og haldið Guði í huga okkar.

Í þessum heimi eru líka til fólk sem hefur enga tilfinningu fyrir eigin synd. Það er fullt sjálfstrausts og trúir því einlæglega að það hafi alltaf rétt fyrir sér og aldrei rangt. Til að hugsa aðeins um „synd“ skulum við taka svolítið öfgafullt dæmi. Í stað þess að tala um „frumsynd“ skulum við hugsa um raunverulega glæpi.

Meðal glæpamanna eru til þeir sem stundum eru kallaðir „sannfærðir glæpamenn“ (hugmyndafræðilegir brotamenn). Þetta eru einstaklingar sem fremja glæpi vegna pólitískra skoðana sinna, trúarlegra sannfæringa eða eigin réttlætiskenndar. Jafnvel þótt slíkir einstaklingar séu handteknir og dregnir fyrir dómstól, sjá þeir ekki eftir því sem þeir gerðu og reyna ekki að breyta sér. Hvers vegna? Vegna þess að þeir finna ekki að þeir hafi gert neitt rangt.

Jafnvel þegar um er ekki að ræða lagalegan glæp heldur „synd“ í almennari merkingu, eins og frumsynd, virðist einnig vera til svona „sannfært“ fólk. Slíkir eru gyðingaleiðtogarnir í textanum í dag.

Þeir eru svo uppteknir af stolti sínu yfir því að vera afkomendur Abraham. Þeir hugsa: „Við erum þegar elskaðir af Guði. Við fylgjum Guði.“ Þeir eru svo sannfærðir um þetta að djúpt inni í sér hafa þeir enga meðvitund um eigin synd. Þess vegna leita þeir í raun ekki eftir frelsara. Og þess vegna, jafnvel þegar frelsarinn stendur beint fyrir framan þá, þekkja þeir ekki hver hann er.

Þetta er það sem Jesús er að benda á: „Þið haldið að þið séuð að fylgja Guði, en í raun eruð þið blekkt og stjórnað af djöflinum.“

4.
Seint á 19. öld var maður að nafni J. C. Ryle, sem var biskup í Church of England. Ég hef reyndar ekki sjálfur lesið bækur hans, en japanskur prestur vitnaði einu sinni í hann í prédikun. Hann sagði:

„Það kann að virðast undarlegt, en meðal margra sem kalla sig kristna eru til menn sem eru nákvæmlega eins og þessir gyðingaleiðtogar. (…) Öll trú þeirra samanstendur aðeins af tveimur eða þremur hugmyndum sem eru hvorki skynsamlegri né betri en það sem óvinir Drottins sögðu áður.

Þeir munu segja við þig: ‘Við erum opinberir meðlimir kirkjunnar. Við erum skírð. Við tökum þátt í kvöldmáltíð Drottins (heilagri kvöldmáltíð).’ En þeir geta ekki sagt þér neitt meira en það. (…) Og samt búast þeir við að fara til himna einfaldlega vegna þess að þeir eru kirkjumeðlimir.“

Ég held að þetta sé djúp innsýn. Jafnvel þótt við séum kristin, ef við missum meðvitundina um syndir okkar og löngunina til að fá fyrirgefningu—og ef við verðum einfaldlega sátt við eins og við erum núna—munum við enda nákvæmlega á sama stað og fólkið í textanum í dag.

Þegar við lesum guðspjall dagsins í dag, hvorum megin stöndum við þá? Við gerum oft ráð fyrir að við séum alltaf á hlið Jesú. En í raun geta komið stundir þegar við höfum færst yfir á hlið þeirra sem stóðu gegn honum.

En jafnvel þá er það í lagi. Ef þú tekur eftir því geturðu alltaf snúið aftur til Jesú. Raunverulega vandamálið er þegar við lifum lífi okkar án þess að taka eftir því að við höfum rekið frá honum. Ef það gerist verðum við sjálf auðvelt skotmark djöfulsins.

Á þessum föstutíma, þegar við horfum upp til kross Jesús Kristur, vil ég að við göngum áfram á meðan við athugum stöðugt hvar við stöndum. Ég vil að við göngum áfram og horfum alltaf á bak Jesú sem fer á undan okkur. Höldum augum okkar á Jesú og fylgjum honum.

Náð Guðs, sem er æðri öllum skilningi, mun varðveita hjörtu yðar og huga í Kristi Jesú. – Amen.

*Þýdd af Chat GPT