Sálmabók

1 Þótt æði stormar heims um haf
ei háski granda má oss,
þeir bát vorn fært ei fá í kaf
því frelsarinn er hjá oss.
Ei öldur skaða' oss hót því hann
er haf og vinda stöðva kann
þeim bægir burtu frá oss.

2 Þótt vantrú sjái' af hættum her
og hugsi: „Drottinn sefur“
og hræðslan kveini: „Hjálpin þver,
oss Herrann yfirgefur,“ –
ég þreyja vil í traustri trú
og treysta, Jesú minn, að þú
mig örmum verndar vefur.

3 Mitt hjarta, Jesú, vantrú ver
þótt volki heims ei linni
en þá mig hels að boða ber,
þú bjarga sálu minni,
þá virstu hasta' á vind og sjó
og veittu mér í sælli ró
að lenda’ í lífshöfn þinni.