Á kirkjan að láta sig varða mannréttindi? Taka tvö.

Þegar við notum hugtakið kirkjan, hvaða merkingu hefur það?

            Hvað er kirkjan?

Kirkjan er, í mínum huga, öll þau sem láta sig málefni kirkjunnar varða, þú og ég, og hver sem er. Þau sem eru skírð, fermd, skráð, þau eiga öll að hafa jafna rödd innan kirkjunnar.

Kirkjan er hins vegar ekki bara einstaklingarnir sem henni tilheyra, þótt fólkið sé vitanlega grundvöllur kirkjunnar. Kirkjan er hluti af samfélaginu, skal til dæmis fara að lögum sem sett eru á Alþingi og um hana gilda meira að segja sérlög frá Alþingi. Kirkjuþing setur síðan starfi kirkjunnar starfsreglur og samþykktir og svo leiðir biskup Íslands þjónustuna. Í hverjum söfnuði starfa síðan prestar, djáknar og annað starfsfólk og sjálfboðaliðar. Sóknarnefndir á hverjum stað bera svo ábyrgð á rekstrinum. Sóknarnefndirnar starfa allar í sjálfboðavinnu. 

Prestarnir leiða hina helgu þjónustu í hverju prestakalli, á grundvelli köllunar og skulu boða fagnaðarerindið á grundvelli vígslubréfs. 

Ég vil með þessum orðum draga fram hve þjóðkirkjan getur að sumu leiti verið flókin, en á sama tíma lýðræðisleg hreyfing. 

Þá er það spurningin: Á kirkjan að láta sig varða mannréttindi?

Svar mitt við spurningunni er já.

            Hvað gerði Jesú?

Eins og frásagnir Biblíunnar birta þá stóð Jesús ávallt vörð um mannréttindi, mennsku og helgi fólks. Ef einhver einstaklingur eða hópur virtist vera að falla fyrir utan samfélagsmengið, þá gerði Jesús alltaf eitthvað snarlega, eða sagði, sem gerði það að verkum að einstaklingurinn eða hópurinn, varð hluti af heildinni á ný. Í þessu samhengi má til dæmis nefna tollheimtumenn, konur, Samverja og Sídoninga.  

            Grænt ljós

Prestar hafa í prédikunarstólnum í gegnum árhundruðin reynt að feta í fótspor frelsarans með því að láta sig varða um mannréttindi allra. Með útleggingu orðsins taka prestar gjarnan dæmi úr sínum samtíma og hafa brýnt stjórnvöld, stórfyrirtæki, valdhafa og aðra til góðra verka.

Söfnuðir kirkjunnar hafa á undanförnum árum flaggað regnbogafánanum og í Fossvogsprestakalli höfum við boðið til samtals um hinseginleikann og trúarbrögðin. Varðandi slíkt frumkvæði þá hafa allar ofangreindar stofnanir gefið sitt græna ljós á slíka framkvæmd. Alþingi hefur jú sett lög, kirkjuþing hefur ályktað, biskup hvatt söfnuði, sóknarnefndir samþykkt og prestar, líkt og við prestar Fossvogsprestakalls, stuðlað að því að ofangreind málefni séu á dagskrá.

            Og svo hin fjölbreytta þjónusta

Á sama tíma leggjum við þjónar kirkjunnar okkur fram í að skíra, fræða og þjóna, sinna líknaþjónustu, sálgæslu, barnastarfi, fyrirbænaþjónustu, eldri borgarastarfi, æskulýðsstarfi og menningarstarfi ýmiskonar.

Að láta sig varða mannréttindi snertir alla ofangreinda þætti og þjónustu kirkjunnar. Já, ég tel að kirkjan eigi að láta sig varða mannréttindi. Hvað telur þú?