Svo er um himnaríki

Biðjum:

Mitt líf vil ég fela þér, frelsarinn kæri,
í fylkingu þinni mig langar að vera.
Þú bauðst mér að koma, ég kaus það og sagði:
Ég fylgi þér, Jesús, ég fylgi þér. (sálmur 589:1)

Náð sé með yður og friður frá Guði föður vorum og Drottni Jesú Kristi. Amen.

Svo er um himnaríki

Svo er um himnaríki, segir Jesús í texta dagsins, úr Matteusarguðspjalli.

Þetta er ein af dæmisögum Jesú. Hann tekur dæmi úr mannlífinu, úr því samhengi sem áheyrendur hans þekktu, tekur dæmi af einhverju þekktu, til að reyna að útskýra fyrir áheyrendum sínum himnaríki, eða eðli Guðs, eða samhengi heimsins, eða hvernig heimurinn virkar í raun. Hann tekur dæmi af einhverju þekktu, til að reyna að útskýra eitthvað óþekkt.

Með því móti reynir hann að útskýra einhvern leyndardóm sem orð ekki fanga. Leyndardómar trúarinnar eru iðulega utan þess sem mannleg orð geta fyllilega útskýrt.

Textar Biblíunnar benda ávallt upp og áfram, lengra og hærra. Þeir benda á stærra samhengið. Ritarar textanna vilja að við sjáum að Guð sé til.

Og ekki nóg með það heldur einnig hver Guð er, hvað Guð vill, hvert eðli guðsdómsins er.

Hver er Guð?

Jú, Jesús birtir Guð með framgöngu sinni, orðum og verkum. Um Jesú lesum við í Biblíunni.

Þar finnum við myndir og frásögur af kærleiksríkum Guði, sem læknar og líknar, huggar og styrkir, reisir við hina föllnu, biður fyrir fólki, öllu lífi, heiminum. Jesús biður, og hvetur okkur til þess sama. Guðsmyndin sem Jesús birtir er mild, auðmjúk, þjónandi. Jesús birtir Guð sem vill efla manninn af hugrekki og seiglu, vill efla okkur hvert og eitt til góðra verka og gæfu í heiminum. Jesús birtir Guð sem tekur ábyrgð, fórnar sér fyrir hag annarra, fórnar öllu sínu fyrir manninn og ekki bara einhvern mann, heldur þig og mig, allar manneskjur, sem vilja meðtaka það boð og þann kærleika, sem vilja lifa í þeim tengslum.

Tengslin

Já, það eru tengslin.

Guð er tengslavera.

Guð er ekki bara eitthvað heimspekilegt fyrirbæri sem við lesum um og stúderum. Guð er lifandi veruleiki sem þráir að eiga í tengslum. Tengsl við kærleiksríkan Guð, eru leið mannsins til farsældar og heilsu. Leið mannsins til að finna tilgang og merkingu. Leið mannsins til sáttar við lífið, eins og það er.

Jesús bendir á sjálfan sig og segir: Komið til mín, öll sem erfiði hafið og þungar byrgðar og ég mun veita yður hvíld.

Hann segir: Ég er ljós heimsins.

Hann segir: Ég er brauð lífsins.

Hann bendir ekki eitthvað annað, heldur segir hann komið til mín. Í gegnum tengslin við Jesús, er meiri möguleiki á að við lifum lífinu í fullri gnægð.

Textarnir

Í guðsþjónustum kirkjunnar heyrum við Guðs orð. Við lesum úr Gamla testamentinu, bréfum Nýja testamentisins og guðspjöllunum. Alltaf eru það þrír textar sem eru á dagskrá í guðsþjónustum sunnudaganna.

Þessi iðkun getur verið liður í ræktun trúarinnar. Að rækta trúna og tengslin við Guð getur aukið birtustigið í lífi okkar, getur veitt okkur merkingu og tilgang í lífinu, getur verið okkur hin farsæla lífsins leið.

Í texta dagsins úr Fimmtu Mósebók er varað við því að maðurinn gleymi Guði. Þarna í samhenginu leiddi Guð þjóðina út úr þrælahúsinu, í gegnum auðnina og inn í fyrirheitna landið. Þetta er frásaga af mikilli þrautagöngu, þar sem maðurinn var í stöðugum tengslum við Guð, stöðugri glímu við Guð. En þegar þrautargöngunni er lokið, þá er einmitt hætta á að maðurinn gleymi Guði. Þ.e. að maðurinn telji sig ekki þurfa á Guði að halda. Sú ábending á einnig við í dag. Þekkið þið slíkt? Þegar allt gengur vel, þá er hugur okkar við viðfangsefni daganna, hugðarefni og áhugamál, en ekki endilega við það að rækta trúna og samskiptin við Guð, tengslin.

Að rækta trúna og tengslin við Guð felur í sér að taka þátt, leggja sitt að mörkum. Okkar hlutverk er síðan alltaf í tengslum við hlutverk annarra. Hvar sem við komum, störfum og lifum, hafa aðrir verið áður, við tökum við keflinu af einhverjum sem var hér áður. Svo munu aðrir taka við af okkur, þegar tími okkar er fullnaður. Uppbygging okkar og framlag er ávallt í tengslum við uppbyggingu og framlag annarra, þannig virkar lífið og heimurinn.

Í samhengi Mósebóka, þá leiddi Móse þjóðina, fyrir kraft Guðs, í gegnum þrengingarnar, en Móse fékk samt ekki sjálfur að njóta fyrirheitna landsins. Þá var það Jósúa sem tók við keflinu. Móse andaðist áður en þangað var komið, en fékk þó að sjá það með eigin augum, Drottinn sýndi honum landið og sagði við Móse: Þetta er landið sem ég hét Abraham, Ísak og Jakobi er ég sagði: Niðjum þínum gef ég það. Ég hef leyft þér að sjá það með eigin augum en þú munt ekki komast þangað yfir um.

Stundum er þetta einmitt svona. Við höfum ákveðið hlutverk, sinnum ákveðnum skyldum og verkefnum, svo taka aðrir við.

Þetta er einnig það sem Páll postuli fjallar um í pistli dagsins. Þar leggur hann áherslu á grundvöllinn sem er jú Guðs, þ.e. grundvöll alls sem er, á þeim grundvelli störfum við, byggjum og lifum.

Dæmisagan

Þetta er guðsmyndin að baki dæmisögunni. Guð vill vera í tengslum, það er okkar að taka þátt, leggja okkar að mörkum, rækta talenturnar okkar. Ef við hins vegar gerum það ekki, þá er ljóst að lífið verður, hér og nú, sem grátur og gnístran tanna, eins og segir í niðurlagi dæmisögunnar. Sá sem grefur talentuna sína af ótta við þann sem allt gefur, er þegar búinn að einangra sig frá öllum tengslum og þátttöku í lífinu – í þeirri stöðu er lífið grátur og gnístran tanna.

Yfir litlu varstu trú, yfir mikið mun ég setja þig, segir húsbóndinn í dæmisögu Jesú.

Trúmennska mannsins felst í tengslum, trausti, þátttöku í lífinu, hugrekki og seiglu. Það að grafa talentuna sína er merki um tengslarof, merki um að þjónninn er hræddur, og velur að taka ekki þátt í lífinu, eins og honum sem þjóni, ber að gera.

Þjónusta

Það er nefnilega til þjónustu sem Jesú kallar okkur. Þjónustu við Guð og náungann. Hann segir: Komið til mín! Hann segir: Ég er ljós heimsins! Hann segir einnig: Þér eruð ljós heimsins, þannig lýsi ljós yðar meðal mannanna svo að þeir sjái góð verk yðar og vegsami föðurinn sem er á himnum.

Það er okkar að taka þátt, vera öðrum ljós og líf. Vera öðrum með framgöngu okkar, orðum, verkum og bænum, til gæfu hér í heiminum.

Í gegnum slíka vegferð, í samfylgd með Jesú, getum við fundið djúpan tilgang og merkingu. Í gegnum slíka þjónustu og lífsviðhorf höfum við ómetanlegu hlutverk að gegna hvert gagnvart öðru, gagnvart heiminum og Guði.

Megir þú finna fjölina þína í lífinu, finna leið til að rækta tengslin og allt hið góða og fagra sem Guð gefur. Í slíkri samfylgd við hið góða hér í heimi eykst birtustigið í lífinu. Megi það vera raunin í þínu lífi.

Dýrð sé Guði, föður og syni og heilögum anda. Svo sem var í upphafi, er og verður um aldir alda. Amen.

Takið postullegri kveðju: Náðin Drottins vors Jesú Krists, kærleiki Guðs og samfélag heilags anda, sé og veri með yður öllum. Amen. 

5M 8.7,10-11,17-18

1Kor 3.10-15

Matt 25.14-30

Guðsþjónusta í Bústaðakirkju

Sunnudaginn 1. febrúar 2026 kl. 13:00